Aha

Reading Time: 1 minute

Het NS paaltje piept nog net niet “welkom terug hannekeschrijft”. Ik had het wel klantvriendelijk gevonden. Na 4 weken afwezigheid waarin ik de auto als vervoersmiddel heb ontdekt, stap ik vandaag weer in de gele rups.

Om me heen kijkend besef ik dat ik opnieuw mijn status als treinreiziger moet verwerven. Ik sta hier met open jas, geen muts, geen handschoenen, geen warmhoudbeker met koffie of thee, geen Starbucks to go mok. Geen idee waar de wind het minste waait op dit perron, en misschien wel het belangrijkste, geen idee waar de pole position is om in de intercity te stappen. Met een beetje pech is het de komende twintig minuten staan geblazen.

Aha. De trein arriveert. Perron B betekent ook echt perron B. Of anders gezegd, loop maar vast richting Eindhoven en dan pikt de trein je nog wel ergens op.

Aha. We kruipen allemaal in de laatste coupe. De minst ver lopen coupe.

Ik gun mezelf een weekje. Om de aha’s te ontdekken en de treinmores van een nieuw station te leren kennen. Zodat volgende week woensdag het NS poortje me stralend toepiept: “Yes! You ARE back hannekeschrijft! WELCOME!”

For President

Reading Time: 1 minute

Ik zie het wel zitten. Over drie jaar. Aan de overkant van de plas Oprah Winfrey als eerste vrouwelijke zwarte president. Eloquent, gezond verstand, lef en with a little help from her friends zo ingevoerd in alle relevante dossiers. Het schijnt dat Trump de helft van zijn werkdag vult met ‘executive time’. Een goede Nederlandse vertaling zou ‘lummeltijd’ zijn. Beetje twitteren, beetje FOX news kijken. Elke vierde dag van de week gaat hij golf spelen. Dus ook al mocht Oprah bij aanvang nog even niet helemaal op vlieg hoogte zijn, een halve baan moet zeker lukken.

En dan, in ons kikkerlandje, Lilian Ploumen for president. In alle oppervlakkige kenmerken staat ze me tegen, moet ik eerlijk bekennen. Ik ben niet zo van het salon socialisme en die hele zachte G… Maar wat ze doet, en hoe ze het doet, chapeau. De eerste vrouwelijke premier van Nederland wat mij betreft. Vanochtend op de radio sprak ze over de situatie met de Rohingya. Ze zorgt dat ze weet wat er speelt, komt met hele concrete maatregelen: zorg dat de generaals die in Myanmar aan de macht zijn hun kinderen niet meer op elite scholen in Europa of Amerika kunnen plaatsen, en dat ze zelf inreisverboden krijgen voor het westen. Of, zoals ze het zelf fraai verwoord: raak ze in hun hart. En hoe nobel de Nobelprijs voor Aung San Suu Kyi ook is, ook zij moet worden aangesproken. Want het etnisch zuiveren van Myanmar tot volledig Boeddhistisch is wat ook zij onderschrijft.

Ik zie de telefoongesprekken tussen Oprah en Lilian al helemaal voor me. “Hey girl, what’s up?” knalt Oprah erin. Met enkele korte klappen samen snel de wereld hervormen. En dan Ploumen die ophangt met “Haje”.

Heerlijk. Ik stem voor.

Geleerdheid

Reading Time: 2 minutes

Met enige vertraging komen ze los. De bouwblogs. Nu ik verhuisd ben, de dozen zijn uitgepakt en ik weer leef en niet langer overleef, kan ik terug kijken. En me alsnog verwonderen.

Werkend op een technische universiteit verbaas ik me niet meer over mensen die schoonheid zien in de kleinste deeltjes. Of in het bedenken van een nieuwe formule. Fundamentele wetenschap als poëzie voor de beta. Het verveelt nooit.

Werkend op een technische universiteit koppel ik fascinatie voor de fundamenten van de wetenschap, hoge sensitiviteit en werkstress automatisch aan intelligentie en geleerdheid.

De levering van mijn nieuw keuken bracht twee mannen mijn woning in. Sjouwers. Het monteerwerk zou een dag later gebeuren door de makers. De sjouwers sjouwden. Een van hen deed dat zonder twijfel met het verstand op nul. Ik was zijn eerste stop en het zou een lange dag worden. De ander was bezig met wat hij sjouwde.

Hij liet weten dat de nalevering van mijn oven hem stress bezorgde in zijn hoofd. Dat hij daar onrustig van werd. Hij vertelde me dat hij zich niet in elke ruimte lekker voelt. Niet omdat het er klein of groot is, maar omdat hij er teveel prikkels krijgt. En hij wees zijn collega fijntjes op het juist plaatsen van de verschillende planken en onderdelen tegen de muur. Om te voorkomen dat ze op elkaar zouden werken, omvallen door te veel druk, krom trekken. “Natuurkunde”, mompelde hij, “het mooiste wat er is.”

ik probeer me de sjouwer thuis voor te stellen. Na een dag sjouwen, douchen en een goede maaltijd. Heeft hij een schuurtje waar hij experimenten doet? Voedt hij zichzelf met tweakers.net, de internetsite vol technische nieuwigheden? Of mediteert hij juist voor de hoognodige rust in zijn hoofd?

Ik zal deze sjouwer nooit vergeten. Fascinatie, sensitiviteit en werkstress. Het heeft niets te maken met geleerdheid. Het heeft alles te maken met menselijkheid.

Meer of minder

Reading Time: 1 minute

Happy new year? Het nieuwe jaar vol voornemens over “een beter leven begint bij jezelf”, komt zichzelf in de regel de eerste volle werkweek tegen.

Meer sporten, meer mediteren, meer genieten van de kinderen, meer lezen, meer naar de bioscoop, meer muziek maken, meer… naar believen aan te vullen.

En dan de minders. Minder stressen, minder snacken, snoepen en snaaien, minder drinken, minder zorgen maken, minder haasten, minder ruziën, minder… ook die lijst is langer en langer te maken.

Waar we in het begin van elk jaar het liefst meer, meer, meer scanderen, krijgen we in de regel meer van dat waar we minder van zouden willen. Snap je ‘m nog?

Want meer sporten lukt deze week eigenlijk niet, door al die nieuwjaarsrecepties. Maar om dat goede voornemen nu meteen de deur uit te kiepen… dus ga je meer haasten om uiteindelijk net niet meer te kunnen sporten.

En meer genieten van de kinderen is die eerste schooldag een helse opgave. Niet uit bed te timmeren, het spul, chagrijnig en geen zin. Dus ga je meer ruziën, meer duwen om minder te krijgen.

Ik heb niet veel met nieuwe jaren en nieuwe voornemens. Maar ik weiger vooral om op te geven. Niet op dag 1 en ook niet op dag 365 van welk jaar dan ook.

Dus happy new year! Maak er iets heel moois van met veel meer meers en veel minder minders.

Vandaag- Grit in 2018

Reading Time: 1 minute

Grit

Altijd als ik twee weken voor een vakantie sta, droogt mijn blog inspiratie op. Alsof mijn hoofd een vroegtijdig seintje meent te moeten geven aan mijn typende vingers: vergeet niet op tijd uit te loggen. Pak je rust, laadt weer op.

Meestal luister ik er niet naar. Naar dat waarschuwende hoofd. En typ ik door tot de bijna laatste dag. Omdat voortijdig stoppen voelt als opgeven, als tekort schieten. Ik ben altijd een streber geweest.

Streber is een woord waar de agressieve ambitie vanaf druipt. Ik ben er nooit fan van geweest. Het heeft niets sympathieks in zich. Terwijl doorzetten en volhouden helemaal niet verkeerd is.

Gelukkig stuitte ik laatst op een ander woord. Grit. Staat voor doorzettingsvermogen en passie. In het boekThe grit factor analyseert wetenschapper Angela Duckworth dat talent leuk is, maar dat doorzettingsvermogen en passie nog veel belangrijker zijn voor geluk en succes. Omdat je met grit doorzet met iets wat je leuk vindt, waar je passie ligt. Zelfs als je er niet super goed in bent. Kijk, dat snap ik al bloggend.

Ik heb besloten dit jaar te luisteren naar mijn hoofd. En ruim op tijd de typende vingers rust te geven.

En als ik heel eerlijk ben, heb ik al mijn grit nodig voor werk, het voltooien van het nieuwe huis, het verkopen van het huidige huis en gewoon, ook nog een beetje leuk en gezellig zijn… 😉

Dus.

Het klinkt ver weg en dramatisch maar: hannekeschrijft met passie en doorzettingsvermogen in 2018 elke werkdag weer. Vol grit :). En hoopt ook dan weer op gritty lezers.🙏

#laatsteloodjes

#houvol

#happyholidays