Vandaag- Hé!

Reading Time: 1 minute

Een ruziënd stel voor me in de stations hal. Ze lopen zoals ruziënde stellen lopen, de een- in dit geval de vrouw- vier passen voor de ander. Net binnen of net buiten gehoorsafstand. Het is maar hoe hard je schreeuwt. En schreeuwen doet hij. Alsof hij zijn hond, of erger, kakkerlak roept. Een agressief “Hé!”. Beiden hebben oortjes in. Dat zal het contact niet ten goede komen.

Zij reageert. Dat dan weer wel. Het is de makke van veel vrouwen. Dat ze de ruzie uit willen praten. Of erger nog. Uit willen huilen. Zelfs op een overvol station. Haar ogen spuwen vuur. Ze begint een hele zin, maar ziet dan dat ik hen observeer. En stopt. Het is de makke van veel vrouwen. Dat ze waarde hechten aan wat vreemden vinden.

Ze lopen naar een ander perron dan ik. Eigenlijk wil ik haar achterna rennen. Om haar een onvrouwelijk advies te geven. Terug HÉ-en. Dat is wat vrouwen zouden moeten doen. Niks uitpraten. Gewoon net als die vent. Geen begrip, geen compassie. Slechts een verbale stoot. En vrouwen zouden al helemaal geen waarde moeten hechten aan wat wildvreemden denken. Zelfs niet als die erover bloggen 😉

#fijnemaandag

#hehoi

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.