Vandaag- Elke twee weken eindexamens

Reading Time: 1 minute

column

Ik weet dat de eindexamens klaar zijn. Maar het wachten op de uitslag nog niet. Dat telefoontje, vanaf 2 uur ’s middags.

Weken geleden schreef ik het lokale suffertje aan. Ik had gelezen dat hun vaste columnist er mee stopte. En ik bood mezelf aan als vervanging. Ik hoordeΒ weken niets. Tot opeens het bericht dat ze geinteresseerd was om mij om de week een plekje in hun krantje te geven. En ik mijzelf voornam het prachtige krantje nooit meer sufferdje te noemen. πŸ™‚

Hoe nu verder? Weer een week radio stilte. Vanochtend kwam het bericht. Ik moest een proefcolumn schrijven. Om te zien of de hele redactie mijn stijl net zo aansprekend vond als de hoofdredacteur.

Ik weet dat de eindexamens klaar zijn. Maar voor mij beginnen ze nu pas. Woensdag wordt de proefcolumn geacht in de mailbox van de lokale krant te liggen.

Een column.. Dat is wel wat anders dan mijn trein quickies elke ochtend, toch? Vanavond ga ik er eens goed voor zitten. Zoals columnisten dat doen. Met een whiskey on the rocks (of een appelsap met ijsklontjes), een nonchalant geopend notiteblokje met aantekeningen (vooralsnog lege bladzijdes), de laptop full charge en een rijk gevulde geest. Geen idee waar ik die vandaan haal, maar ik heb nog 10 uur te gaan.

En dan poep ik hem er uit, die proefcolumn. In de hoop dat ze zeggen ‘You’re hired” en ik elke twee weken op examen mag πŸ˜‰

Vandaag- De goede voorneemdingen

Reading Time: 2 minutes

reddit

Het is zo’n ochtend waarop ik duizend dingen tegelijk wil doen. Niet de gewone opstaan, douchen, aankleden, ontbijten, forensendingen, maar de als ik nu eens tijd had voor-dingen.

De goede voorneemdingen.

Ja elke dag toch weer die blog schrijven, want wat komt er toch veel langs om je te verwonderen. Zoals die reportage op de radio over Rotterdam. Voor en tegenstanders van de anti islam beweging Pegida spreken zich uit over hun Rotterdam. Ik voel in mijn buik hoe ik rustig word wanneer er een zegt “Rotterdam is van ons allemaal, ik sta hier om mijn mede Rotterdammers, moslim of niet, te steunen”. En ik voel angst in mijn keel opkomen bij de ander die zegt “Rotterdam is van de Nederlanders. Moslims zorgen voor verloedering. Islam en verloedering zijn synoniem voor mij.”

Vooruit, ik moet eerlijk bekennen, het word synoniem gebruikte hij niet.

De goede voorneemdingen.

Geprikkeld door de radio bedacht ik me toch elke dag minimaal weer een krant van voor tot achter te lezen. Voor inzicht en verrijking. Voor het locale nieuws waardoor ik op mijn werk ook weer scherper ben.

De goede voorneemdingen.

Scherp op het werk. Dat ene idee nu eens goed op papier zetten, en dan de ander overtuigen, mee krijgen om het zo te gaan doen, waardoor we een andere beweging inzetten samen. Met een knallend resultaat.

Ik ben vroeg dit jaar. Met de goede voorneemdingen. Normaliter een typische vakantiebezigheid. Met de bijbehorende frustratie dat ik daar dan niets echt kan aanpakken.

Das dan toch mooi. Kan vandaag gewoon beginnen. De krant ligt naast me, Word staat open, de blog is geschreven.

#fijnweekend

 

Vandaag- Word ik verlicht

Reading Time: 1 minute

Ik verlaat me vandaag op Docter Google.

Lamp hangt. Ik druk op de schakelaar. Niks licht. Nul. Noppes. Nada. Controleer peertje. Werkt. Steek er ander peertje in. Ook geen licht.

Nu ben ik geen eletriciteitslicht. Heb eigenlijk geen enkel idee hoe het werkt. Maar heb wel sterke intuΓ―tie.

Afgelopen weekend kwam onze klusjesman de lamp ophangen. Ik was zijn hulpje. Aangeven van schroeven, gereedschap, verzetten van trapladders. Ik voelde mij de assistent van de chirurg. Onmisbaar maar ook niet in staat om alleen iets uit te voeren.

Ik stond te kijken naar zijn werk. Hij had het warm, de schroef wilde niet, pas bij poging drie. En ergens in mijn buik dacht ik, die schroef is dwars door een van die kabels gegaan. Geen idee wat en of dat effect zou hebben, zei ik maar niets. We werkten door. Lamp werkte niet.

De klusjesman verwees me naar de elektricien. Ik kies doctor Google.

Na een ochtend surfen denk ik te weten wat het is. Die schroef is dwars door de nuldraad gegaan.

De grote vraag is nu of ik zelf chirurgische stappen ga zetten, of in de rol van behulpzame assistent blijf en iemand ga bellen…

Ik waag het er vanavond op.

Let there be light.

Vandaag- Wat verwacht je van het leven

Reading Time: 2 minutes

Ik weet niet of ik het moet lezen als goed nieuws.

AOW leeftijd kan vijf jaar later omhoog door lagere levensverwachting

Hmmm…

Dit weekend was ik op een verjaardagsfeest waar naast ikzelf niemand onder de zestig was. Correctie, onder de zeventig. Zo’n twintig oudjes vierden feest. Eerst lekker varen op de Maas met ruim geschonken Hertog Jannetjes, daarna een stevige stadswandeling en toen weer varend huiswaarts. Ik zeg oudjes, maar het woord deugt eigenlijk niet. Net zoals bejaarden een connotatie van slecht ter been, bloemetjesjurken en sigarenrook heeft. Het waren oudere mensen. Die hoewel ze de tachtig jarige verjaardag vierden, midden in het leven stonden. En ook dat zinnetje deugt uiteraard niet. Want hoe fit ook, het midden van het leven ligt achter ze. En dat realiseren ze zich ook: Morgen kan het anders zijn. Geniet nu.

De AOW leeftijd kan later omhoog omdat de levensverwachting achter blijft. Als we allemaal met gemak 100 worden, kunnen we iedereen zonder schroom tot zijn 70e laten werken. Heb je toch nog dertig jaar te gaan.

Ik weet het niet.

Hoe geanimeerd ook, ik zag wel verschil op die boot. Sommigen zouden met gemak doorgaan voor zestigers, maar anderen van exact dezelfde generatie oogden niet meer zo stabiel. Zouden zomaar morgen…

Ik zou wensen dat we onze arbeidsinspanningen wat fundamenteler zouden herzien dan jongleren met de einddatum. Waarom niet eens structureel kijken naar de onnodig hoge mate van parttime werkers in dit land? Naar dagen van zes uur in plaats van acht? Naar versneld doorvoeren van slimme robotisering waardoor we leuker, mensgerichter en intelligenter werk kunnen doen? Ik ben geen econoom. Er zijn ongetwijfeld legio slimmere oplossingen dan die ik nu even verzin.

Dan blijft die AOW leeftijd laag. Niet omdat de levensverwachting niet toeneemt, maar omdat we na vele arbeidsproductieve jaren in de bloei van ons leven, ook nog in goede gezondheid willen genieten van de nadagen. En niet door hoeven te werken tot het bittere einde. Of we nu 100 worden of niet.

Vandaag- WhatsApp waardering √√

fitness
Reading Time: 1 minute

Op de groepsapp van de fitness:

“Mensen, ik stop met trainen”. 18.57√√

“Waarom man?”

“Ik heb er de mentaliteit niet meer voor”.

“Maar je hebt zoveel talent. Je zou ver kunnen komen”.

“Bedankt man”.

“Maar als je wilt stoppen, moet je dat zelf weten. Altijd weer welkom”.

“Jammer man, stop nou niet. Je bent echt goed”.

“Wie weet begin ik binnenkort wel weer”.

“Met al deze gemeende complimenten moet je wel πŸ˜‰”.

“Ja zou echt zonde zijn als je stopt”.

“Mensen, ik heb me bedacht. Ik blijf toch op fitness”. 20.22 √√

 

We zoeken allemaal waardering in het leven. Sommige zoektochten duren een leven lang. Anderen zijn in anderhalf uur klaar. 😊

#weekendwijsheid

#whatsappwaardering