Vandaag- #metoo

Reading Time: 2 minutes

Het is natuurlijk loei gevoelig. Om als vrouw nu iets te vinden van al die vrouwen. Die zich rondom #metoo uitlaten over mannen.

En lees me goed. Het zit in het woord Rondom. Want ik vind het uiteraard onacceptabel dat een man ongevraagd met zijn handen aan een vrouw zit. Net zoals het onacceptabel is wanneer een vrouw ongevraagd met haar tengels aan een vent zit. Isooknieoke. En natuurlijk vind ik het meer dan goed dat dit ongewenste gedrag nu openlijk benoemd wordt, gezien wordt. Hopelijk leidt het tot echte verandering.

Maar de feministische hetze die nu ontstaat, die niets te maken heeft met seksuele intimidatie op zich, daar krijg ik pukkels van.

Het zijn de zinnetjes als “no power, no pussy”. Dat doet vermoeden dat seks niets meer met liefde te maken heeft, dat in een gezonde relatie niet vrouw en man samen bepalen wanneer ze de liefde bedrijven, maar de vrouw het openen van haar benen als een instrument inzet om gelijkwaardig te worden? Het is een contradictio in terminis. Alleen al het voorstellen bewijst de ongelijkwaardigheid.

Het zijn de opmerkingen in talkshows als “Fijn, alleen maar vrouwen aan tafel”, alsof daarmee de gesprekken beter worden, alsof de uitzonderlijke fijnheid van de soort duidelijk moet worden gemaakt, die geweldig gedijt zonder de mannelijke wederhelft.

Het zijn de observaties als “de man heeft zich de straat toegeëigend”. Zonder dat het gepaard gaat met enige uitleg, wordt een joekel van een frame neergezet. Back to the middle ages, als vrouw kun je nergens heen, je territorium is je huis. Het aanrecht. Het is karikaturaal. En voegt niets toe.

Lees me goed. Ik ben zeer voor gelijkheid tussen mannen en vrouwen. In salaris, in carriere stappen, in autonomie en uiteraard, in respect voor lijf en leden. Maar we zijn niet hetzelfde. En dat willen we ook helemaal niet. Want we vinden het als vrouw wel leuk wanneer de man galant en charmant de deur voor ons open houdt. En vele vrouwen willen liever niet full time werken omdat ze graag en met veel liefde voor hun kinderen willen zorgen.

Dus laten we met respect voor de verschillen, gelijkwaardig met elkaar om gaan. Daar zeg ik #metoo tegen.

Vandaag- Voetbal vrouw

Reading Time: 1 minute

Het was toch zo’n woord met een beetje een bijsmaakje. Wat hadden ze er nu eigenlijk zelf voor gedaan? Al die aandacht, die luxe, die BN status. Veel meer dan bevallig zijn en bevalling doen was het niet. Voetbalvrouwen. Als sexe genoot zag ik ze niet als mijn rol model.

Een uitverkocht stadion. Ondanks de Tilburgse kermis en Roze Maandag. Een stad waarin alle communities verzusterden. De LGBT scène, de Leeuwinnen en onze zuiderbuurtjes. Prachtig.

En dan gewoon winnen. Drie uit drie. BAM!

Machtig prachtig dat het woord voetbalvrouw in een schot een hele andere betekenis krijgt. Iets om trots op te zijn. Voetbalvrouw zijn.

Vandaag- Blokkeer ik

Reading Time: 1 minute

Sorry. Ik kan het niet helpen. Mijzelf niet helpen, zou menig blaadje of therapeut zeggen. Komop meid, stel je niet zo aan. Verander het perspectief. Laat het los (nog zo’n fraaie dooddoener- heel hard je best doen om iets los te laten? Dat is een contradictio in terminis).

Ik blokkeer volledig. Kan aan niets anders denken. Geen blog komt in mijn hoofd op. Slechts angst. Angst dat het mis gaat. Dat het onheil zich aandient: hallo, hel hier!

De tandarts. Vandaag, half 10. 

#jeugdtrauma

Vandaag- Ook voor de winst

Reading Time: 2 minutes

Nu de cijfers van de proefwerk week binnen vallen wordt in menig huishouden opgelucht adem gehaald: over! Cijfers onderstrepen de eerder gemaakte profielkeuze! 

Hoewel ik het belang van techniek en technologie in onze maatschappij volmondig onderschrijf (hoe kan het ook anders als je werkt op de technische universiteit Eindhoven), toch vind ik het jammer dat daarmee elke andere profielkeuze in het voortgezet onderwijs als minder wordt gezien. Cultuur en Maatschappij is echt voor losers, Maatschappij en Economie voor hen die net niet slim genoeg zijn voor de twee beta richtingen Techniek en Natuur of Natuur en Gezondheid. En dat verzin ik niet zelf, zo wordt er op scholen gesproken. Alsof technici übermenschen zijn…

Speaking of which. Deze week was een interessante documentaire op tv over hoe Duitsland worstelt met het feit dat ze opnieuw het machtigste land van Europa is. Hoe ga je daar deze keer wél goed mee om? Vandaag in Hamburg is de pleuris opnieuw uitgebroken en wordt driftig gedemonstreerd met leuzen als ‘anti-kapitalismus’!! Met ongetwijfeld veel gebalde vuisten. 

Je zou toch denken dat kijken naar het verleden ons kan helpen beter met dit gegeven om te gaan. Je zou toch denken dat verstand van geo politieke verhoudingen leidt tot een effectievere interventie en gesprek. Dat een goede taalbeheersing het vertrouwen van je gesprekspartner doet winnen, en dat culturele kennis leidt tot snellere verbinding en meer vertrouwen. 

Martha Nussbaum heeft een boekje geschreven dat stelt dat het niet alleen om geld moet gaan in de wetenschap. Dat je de opleidingen die niet direct leiden tot economisch gewin, niet moet afschaffen of minder achten. 

Ik denk dat de oplossing zit in het  economisch gewin van ook de niet beta opleidingen slimmer te laten zien en uitnutten. Geschiedenis zou misschien wel Toekomstleer moeten gaan heten. En ook zo ingezet moeten worden. Je kunt er meer mee dan lesgeven. Opeens knetter relevant. Talen idem dito, schrap de literatuur uit de naam (niet uit het curriculum overigens) en frame het groter, van meer toepasbare waarde. 

Zo zijn ze ook voor de winst. 

Dit weekend vooral blij dat de proefwerkweek erop zit. En dan zien ze volgend schooljaar wel verder😁

Vandaag- Zonde?

Reading Time: 1 minute

Vroeger was ik niet zo’n enorme thriller held. De onverwachte schrikeffecten- zorgvuldig ingebouwd door de regisseur- hadden op mij immer hun gewenste uitwerking. Gil, hand voor de mond, adrenaline. Ik voel mezelf nog in de gele Honda van mijn moeder zitten, net achttien, net rijbewijs, nadat ik ergens Silence of the Lambs had gekeken. De vier meter lopen van parkeren naar voordeur duurden een eeuwigheid. Overal lag Hannibal Lector op de loer. Om mij klassiek van achteren te kelen.

Seven was ook zo’n type spanning film. Maar voor mij nog indrukwekkender omdat het zo treffend de effecten van de zeven zonden in beeld bracht. Luiheid, woede, hebzucht, jaloezie, lust, vraatzucht en hoogmoed. Elke zondaar vond zijn dood in zijn zonde. Prachtig bedacht én uitgevoerd. 

Ik lees vandaag dat May haar meerderheid in het Britse parlement verloren heeft. De vraag rijst of ze nog kan aanblijven.

May heeft haar eigen thriller geconstrueerd. Verkiezingen uitgeschreven terwijl dat niet nodig was. Om groots en meeslepend de Brexit uit te kunnen voeren. Ze lag ver voor op de tegenstanders, dus deed ze niets. Geen debat, geen publiek optreden. En toen ging het gisteravond mis.

Typisch gevalletje van Hoogmoed. 

May heeft misschien wel haar eigen thriller geconstrueerd, maar hem dat toch verdraaid slecht geregisseerd. 

Niks zonde aan 😉