Vandaag- Ook voor alfa’s: gelukslogica

Als echte alfa waren wiskundige formules niet mijn middelbareschoolfavoriet. Ik dacht altijd heel anders logisch dan de logica van de exacte wetenschap.

Deze week was er media aandacht voor het boek de logica van geluk. Top baas van Google (dan ben je niet vies van een algoritme meer of minder) schreef het boek na het overlijden van zijn zoon.

Geluk is te vatten in een formule. Ik dreig af te haken. Misschien is het al ruim twee jaar communiceren met en voor technische wetenschappers bij de Technische Universiteit Eindhoven dat ik besluit de formule tot me te nemen.

Geluk is simpel (dat is niet de formule 😉). En geluk heeft alles te maken met verwachtingen. Brengt het leven dat wat je verwacht, dan voel je je gelukkig. Brengt het leven niet wat je verwachtte, dan ervaar je geen geluk. Die verwachting creëer je zelf. Je brein bedenkt iets. En als dat bedenksel niet uit komt, is je hart verdrietig. Ongelukkig.

De kunst is om je brein slechts als een instrument te zien. Wat je naar believen aan maar vooral ook uit kunt zetten. Levert het geen nuttige of vrolijke gedachte? Dan schakel het maar af, of om. Naar wel iets nuttigs of vrolijks.

De bewijsvoering voor deze logica zie ik terug in het programma Steenrijk, Straatarm, wekelijks op SBS6. Twee gezinnen ruilen een week van huis en weekbudget. Arm wordt rijk, rijk arm. De armen genieten best van een weekje rijkdom, maar zijn vooral ook gelukkig in hun eigen leven. Hoewel ogenschijnlijk torenhoge zorgen (voedselbank afhankelijk) verwachten ze minder dan de rijken. En wie minder verwacht ziet dat het leven eerder voldoet aan die verwachting. En is dus gelukkiger. De rijken leren dat met veel minder verwachtingen het dus minstens zo leuk is. En er onverwachte cadeautjes zijn, vaak in het samen doorbrengen van tijd.

Ik heb nog een lange weg te gaan. Elke keer dat mijn brein iets nutteloos of niet vrolijks produceert het een halt toe roepen. Vandaag is het al twee keer gelukt. En al evenzoveel keer niet. Ik hou vol. Als ik na al die jaren overtuigd alfa de beta logica van geluk kan snappen, moet dit toch ook lukken😁

#braintrainer
#mindfitness
#meerjarenplan
#mogawdat

Vandaag- STOM

Ik doe even een LINDAtje. Maandelijks vertelt iemand wat STOM is:

Vrouwen (ja sorry, het zijn altijd vrouwen) die vertellen over hoe hun kindje tegen een ander kindje iets zei. En dat op zo’n kindjes toon. Het woord kindje in dat verband. Echt stom.

Vrouwen (ja opnieuw alleen bij vrouwen) met snorharen. Vooral in de stoel naast je in de trein. Zodat je er extra goed zicht op hebt. Harsen dames, harsen. Een snor is niet, nooit aantrekkelijk. Stom.

Receptionistes (kunnen ook mannen zijn) die wel al aan het werk zijn, maar nog niet de deur open doen voor anderen. Heel stom.

Studenten die in een toch al overvolle trein extra hard gaan praten om aandacht te trekken. Nee, we vinden je gebrabbel niet interessant. Sterker nog, hou je kop, het was een lange dag. Doe niet zo stom.

Spambombardementen. Elke dag weer. Een spamfilter die niet meer werkt. Boosmakend stom.

Wakker worden en niet kunnen bedenken dat het geluk in de dag moet zitten. In kleine dingen. Omdat de grote niet elke dag langskomen. Stom dat ik dat toch zo vaak vergeet.

Stom. Orkanen die levens verwoesten. Trump die kinderen niet meer beschermt. Myanmar dat mijnen plaatst bij grens. Stom.

Gisteren de laatste zonderjasdag. Super stom.

Vandaag- Clear your mind

Ik moet bekennen dat ik nog nooit zo'n tweet heb geplaatst. En hoewel deze ook niet van mij was, vond ik het magisch te zien wat er gebeurde. In slechts 2 minuten.

De trein is toch een beetje een scrollplek. Helaas krijgen we door alle slimme (?) Facebook algoritmes steeds meer van hetzelfde aangeboden. Omdat gedrag uit het verleden klaarblijkelijk mijn toekomstige interesses voorspelt. Terwijl het juist zo leuk zo zijn om eens iets anders te lezen. Zoals je in een magazine ook opeens een artikel kan hebben wat je eigenlijk van plan was over te slaan, maar dat verrassend boeiend blijkt. Juist die inzichten brengen je verder, geven je zuurstof voor weer nieuwe kansen of ideeën, maar verlichten ook de zorgen in je hoofd.

Ik scroll door twitter. Ook dat is volledig gepimpt op mij, met veel " misschien wil je deze ook volgen" tips. Gelukkig doe ik dat zo vaak, dat ik niet meer weet wie of wat ik volg, en dus zomaar opeens verrast kan worden. Door tiny buddha.

De tekst bracht me verder. Want hoe obligaat misschien ook, het was precies wat ik nodig had. Maar wat me nog veel meer energie en lach en kriebels gaf, was de wijze waarop- terwijl ik de tweet las en op me liet inwerken- de retweet en like teller omhoog schoot. Het was niet alleen grappig om te zien, maar veel meer nog was het een connectie met al die mensen die op dat moment, ergens op de wereld, ook die tweet lazen. En er ook iets bij voelden.

Opeens verbonden met de wereld. Dat voel je in je hart.

Gisteren- Geworteld en vrij


Het waaide. Stevig. Metershoge coniferen markeren de grens van mijn tuin. Ze zwiepten, wuifden en tolden.

Waar voert de wind heen? Waar landt het zaadje? Vindt het daar een vruchtbare bodem, en voor hoe lang? Wanneer komt het uit de knop, staat het in de volle bloei van het leven en welke toevalligheid markeert verval? Is het in staat het geknakte kopje opnieuw omhoog te richten en de zon te omarmen?

De coniferen zien het vanuit grote hoogte aan. Diep geworteld houden ze stand tegen welke kracht dan ook. Toch genieten ook zij van de wind. Laten ze hun toppen meevoeren, waaien ze helemaal leeg.

Ik zat gisteren in mijn tuin en deed als de coniferen en het zaadje. Hoofd in de wind, alle muizenissen weggeblazen. De wind heeft me al op vele plekken gebracht. Ik richt mij naar de zon en prijs me gelukkig. Geworteld en vrij. Mooier kon ik niet jarig zijn.

#dankvoorallefelicitaties
#gezegend

Vandaag- Lach, hoe beLACHelijk moeilijk het ook lijkt 

Als zestien jarige draaide ik ver weg in de VS graag het liedje “don’t worry, be happy”. Ik zong het (vals) mee en danste erop. Zonder me heel bewust te zijn van de woorden, gaf het me energie. Bracht het een glimlach op mijn gezicht en verminderde het de stress van het niet kunnen aarden alleen in het verre land.

Pas vandaag realiseer ik me hoe simpel de woorden zijn. Maak je geen zorgen, wees slechts blij. En, in hun simpelheid, hoe waar de woorden ook zijn. Zorgen maken doe je zelf. Het is een keuze. Zorgen en negatieve gedachten leiden tot stress en angst. Negativiteit is een gevoel van controle: zie je wel, het gaat mis.

Ik zet don’t worry be happy extra hard aan op mijn oortjes. Het is tijd. Tijd om te doen wat 28 jaar geleden al effectief bleek: de knop omzetten. Het is tijd voor een glimlach. Hier en nu. Omdat een glimlach vanzelf zorgt voor een lach, voor een positieve kriebel, gedachte, woord of handeling.

Positiviteit. Dat klinkt zo über happy. Zo mindfull correct. Zo citaten wijs. Zo LINDA.

Het maakt me niet uit. Het is waar ik, jij, wij gelukkiger van worden. Gelukkiger dan van negativiteit. Een open deur van jewelste, maar belachelijk moeilijk om in de praktijk te brengen.

Ik ben klaar met mijn eigen gezeur, -treur.

Vandaag draai ik alles thumbs up. Besef ik dat alle realiteit buigbaar is. Dat wat ik negatief frame, kan ik ook positief neerzetten. Vandaag glimlach ik, ontspan ik en kies ik om de mooie kanten te zien. Van al wat me overkomt.

Vandaag werd ik voor de wekker wakker. 👍

Vandaag fietste ik zingend door de regen naar de sportschool. 👍

Vandaag deed ik 225 situp oefeningen. 👍

Vandaag is begonnen.👍

#zing

#lach

#behappy