Vandaag- Ook voor alfa’s: gelukslogica

Als echte alfa waren wiskundige formules niet mijn middelbareschoolfavoriet. Ik dacht altijd heel anders logisch dan de logica van de exacte wetenschap.

Deze week was er media aandacht voor het boek de logica van geluk. Top baas van Google (dan ben je niet vies van een algoritme meer of minder) schreef het boek na het overlijden van zijn zoon.

Geluk is te vatten in een formule. Ik dreig af te haken. Misschien is het al ruim twee jaar communiceren met en voor technische wetenschappers bij de Technische Universiteit Eindhoven dat ik besluit de formule tot me te nemen.

Geluk is simpel (dat is niet de formule 😉). En geluk heeft alles te maken met verwachtingen. Brengt het leven dat wat je verwacht, dan voel je je gelukkig. Brengt het leven niet wat je verwachtte, dan ervaar je geen geluk. Die verwachting creëer je zelf. Je brein bedenkt iets. En als dat bedenksel niet uit komt, is je hart verdrietig. Ongelukkig.

De kunst is om je brein slechts als een instrument te zien. Wat je naar believen aan maar vooral ook uit kunt zetten. Levert het geen nuttige of vrolijke gedachte? Dan schakel het maar af, of om. Naar wel iets nuttigs of vrolijks.

De bewijsvoering voor deze logica zie ik terug in het programma Steenrijk, Straatarm, wekelijks op SBS6. Twee gezinnen ruilen een week van huis en weekbudget. Arm wordt rijk, rijk arm. De armen genieten best van een weekje rijkdom, maar zijn vooral ook gelukkig in hun eigen leven. Hoewel ogenschijnlijk torenhoge zorgen (voedselbank afhankelijk) verwachten ze minder dan de rijken. En wie minder verwacht ziet dat het leven eerder voldoet aan die verwachting. En is dus gelukkiger. De rijken leren dat met veel minder verwachtingen het dus minstens zo leuk is. En er onverwachte cadeautjes zijn, vaak in het samen doorbrengen van tijd.

Ik heb nog een lange weg te gaan. Elke keer dat mijn brein iets nutteloos of niet vrolijks produceert het een halt toe roepen. Vandaag is het al twee keer gelukt. En al evenzoveel keer niet. Ik hou vol. Als ik na al die jaren overtuigd alfa de beta logica van geluk kan snappen, moet dit toch ook lukken😁

#braintrainer
#mindfitness
#meerjarenplan
#mogawdat

Vandaag- De troonrede is dood

Ik moet bekennen dat ik alleen de stukjes heb gezien die het nieuws hebben gehaald. Maar, gelet op de term nieuws, zouden dat dan ook de meest noemenswaardige onderdelen moeten zijn. En dan zeg ik: schei er mee uit.

De troonrede is niet meer dan het voorlezen van een boodschappenlijstje. Zoveel meer of minder geld voor die beroepsgroep, zoveel meer of minder geld voor deze maatschappelijke uitdaging. Niet geholpen door het feit dat het een lange lap tekst is, kantje na kantje (waarom leest de koning niet voor vanaf een iPad?), ontstaat een lange en onaansprekende brij aan woorden.

Ik ben geen voor- noch tegenstander van het koninklijk huis. We hebben ze, het is onderdeel van ons verleden. Maar als je, excuus u, dan toch koning bent, dan leen je je (ja ja, u zich) toch niet voor het voorlezen van rijtjes en opsommingen? Dan kies je toch voor het uitdragen van een visie op ons land, op het formuleren van een mooie stip op de horizon waar je met je onderdanen naar toe wil? Dan laat je het boodschappenlijstje toch aan de premier?

Het lijkt me wel inspirerend leiderschap wanneer je als koning dat zou durven. Zelf schrijven (natuurlijk met behulp van een goede speechschrijver die jouw, pardon uw, stijl en toon goed kent), zelf gesprekken voeren met trend watchers. Alle input van al die reizen en afspraken en ontmoetingen in een jaar (allemaal betaald door us the people) verwerken in een prachtige visie. Een voordracht waar we voor thuis blijven, stil voor staan, die ons energie, inspiratie en kracht geeft. Die ons trots maakt Nederlander te zijn, om dit land te wonen, samen te werken met landen dichtbij en ver weg. Die ons prikkelt het goed achter te laten voor wie na ons komt. Een voordracht die appelleert aan zingeving, het grote waartoe.

Met zo’n leven als de koning moet je, eh u, elke dag iets horen, zien, meemaken, wat bijdraagt aan die uiteindelijke rede van de troon.

Ik stuur hem, u, geachte koning, vandaag nog een moleskin opschrijfboekje op. Om elke dag dat wat pakt, vast te houden. Zodat we volgend jaar een rede van de troon als nooit te voren hebben.

De troonrede is dood! Leve de rede van de troon!

Vandaag- Mooie millenial

We vinden vanalles van the next generation. Net zoals de generatie voor mij vanalles van ons vond. En die daarvoor weer van hen. The cycle of life.

En elke generatie denkt dat de generatie na hem of haar asocialer, egoïstischer, kapitalistischer, grover, wordt.

Raar eigenlijk. Terwijl de mensheid zich steeds verder ontwikkeld, denken we dat de mens steeds minder verfijnd wordt. We zeggen nooit dat zij na ons liever, leuker, warmer, grappiger zijn. Omdat we daarmee onszelf zo diskwalificeren.

Ik zeg het vandaag wel. Want er zit een heel fijn exemplaar naast me in de trein. Muziek aan. Oortjes in, maar zo dat ik er geen last van heb. Een boek lezend (beetje old skool gewoon van dat vergeelde papier), lekker jogging broekie aan en de voeten op de stoel tegenover haar.

Asociaal!

Niks van waar. Schoenen netjes uitgedaan, frisse sokjes aan.

Een mooie millenial.

Vandaag- Oostenrijkse bergen

Dit jaar was het Oostenrijk. Dat als hotste vakantie land uit Facebook sprong. Juist omdat het er niet zo warm was.

Ik heb menig zomer in Oostenrijk doorgebracht als kind. En het is geen geheim wanneer ik deel dat Oostenrijk niet mijn favo bestemming was. Elke dag bergen beklimmen met als lokkertje dat ik mijn naam in het grote boek bij het kruis op de top van de berg mocht zetten. Doe mij maar een ijsje😉.

Tegenwoordig is Oostenrijk volledig ingericht op kinderen. Van rodelbanen tot stempelkaarten om van punt naar punt te klimmen. Slimme country marketing leidt tot een hotte zomer.

Vandaag vlieg ik naar München. München is voor mij synoniem voor Oostenrijk (ik weet het, het is het land van frau Angela Merkel), want vanuit München was het altijd nog maar een heel klein stukje tot onze bestemming in Oostenrijk.

Het is dertig graden in München. Ik geef munchenrijk een tweede zomerkans. Voordat ik vanavond aan het diner moet verschijnen en voordat morgen de bijeenkomst begint, tik ik een rodelbahntje en twee wandelstempels aan.

Jodelahiti!

Vandaag- De 3 R-en

Rust, regelmaat, reinheid. Niet alleen voor baby’s een goed werkend uitgangspunt. Ook menig volwassene -met of zonder ADHD- gedijt er bij.

Na de vakantie is het altijd weer even een dilemma. Klamp je je zo lang mogelijk vast aan je teenslippers en het bijbehorende belief dat zo ook je vakantiegevoel verlengd wordt, of ga je terug naar de drie R-en. Uit langere termijn belang. Immers zodra de blaadjes gaan vallen, vallen die slippers ook vanzelf uit.

Aangezien mijn vakantie weinig exotisch was, is de return to R voor de hand liggend. Ik doe het cold turkey: geen alcohol meer, geen snoep of tussendoortjes, en weer stevig naar de sportschool.

Rust reinheid en regelmaat. Top. Maarre… alleen door de week 😉