Vandaag- In de trein. Eindbestemming Marten. Ah…

Reading Time: 2 minutes

chinese tekens

Ik sprint naar de trein. Nog een minuut voor vertrek. Net op tijd. Als ik in wil stappen, word ik aangesproken door een Aziatische man. Net zoals Aziaten en Afrikanen niet kunnen zeggen uit welk land een Europeaan komt, kunnen Europeanen dat omgekeerd ook niet.

Hij begint tegen me te praten. In het Chinees? Taiwanees? Koreaans? Wie zal het zeggen. De vraag is min of meer duidelijk. “Gaat deze trein naar…?” Althans, dat maak ik op uit de handgebaren, het wijzen naar de richting waarin de trein gaat, het wijzen naar de trein. Maar zijn bestemming? Not a clue.

“Zhè liè huōchē qu… marten?”

Ik doe een- je snapt me niet dus ik ga hard praten- klassiekertje en brul “Eindhoven”.

“Ah..” zegt de Aziaat zoals alleen Aziaten Ah kunnen zeggen. Een diepe donkere Ah met een glimlach waardoor je nog niets weet. Het duurt nu niet lang meer voordat we vertrekken, de tijd dringt. Moet hij mee of niet?

“Eindbestemming Venlo”.

“Benzo.” Herhaalt hij.

Ik knik.

Hij schudt zijn hoofd.

“You? Where?” Ik wijs op hem en trein en doe alles wat cultureel ongetwijfeld verboden is. Ik aai hem nog net niet over zijn hoofd.

“Marten.”

“Maarssen?”

“Ah…”

Naast me staat een jonge knul. “Maastricht!”

Een hoop geknik en een onaziatische glimlach die wel emotie toont.

Ik gesticuleer opgelucht. Steek 10 vingers in de lucht. “10 Minutes. Here.”

Onze deuren sluiten. Dit jaar op vakantie naar Thailand toch maar Google translate met stemherkenning meenemen.

#zhōumòyúkuài

#oftewel #fijnweekend

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.