Vandaag- Fiets ‘m erin

Reading Time: 2 minutes

Het ging best goed. Vooruit, ik was de warmhoudbeker met thee vergeten- bij de verhuizing gevonden in mijn eigen keukenla- maar ik had handschoenen aan en shawl om. Een echte winter forens.

Bij het station dook ik de fietsenstalling in. Letterlijk, zo bleek. De stalling bestaat uit dubbellaagse fietsenrekken. Sterke mensen met lichte fietsjes kunnen deze via een uitrolstang naar boven tillen. Staat hoog en droog. Ik heb ballonbanden onder mijn frame. En een krat voorop. Mijn fiets past niet eens tussen de uitsparingen van een normaal fietsenrek.

Ik besloot te gaan voor een nieuw, vast plekje. Als echte forens hoor je je vaste stek te hebben. In de trein, maar ook in de stalling. Ergens wat meer achterin, waar er voldoende ruimte is. Zodat mijn fiets op twee of misschien wel drie plekken kon staan. Ik vond mijn plekje op nummer 65. Vol enthousiasme knalde ik mijn fiets het rek in. Hij schoot zo ver door dat hij bijna aan de andere kant er weer uit kwam, totdat mijn brede stuur ergens iets raakte. De krat op het stuur zat klem tussen allerlei stangen. Mijn tas, in de krat, kon ik er alleen nog maar uit vissen door om de lopen naar de andere kant, daar onder de stalling door te kruipen en heel hard te sjorren. Bij het omhoog komen knalde mijn hoofd tegen de dubbeldekker laag van de stalling.

Ik frummelde mijn fiets op slot en wilde weglopen. Mijn voorlicht brandde nog…

Morgen zoek ik een ander plekje. Doe ik mijn licht uit voordat ik de stalling in rij en hang ik mijn tas vast om mijn schouder.

Al doende leert men. Sure. Maar een fiets stallen? Hoe moeilijk kan het zijn ?

One thought on “Vandaag- Fiets ‘m erin

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.