Vandaag- Hip, modern en vooruitstrevend

Reading Time: 2 minutes

goud

Heel lang, eigenlijk tot gisteren, heb ik gedacht dat ik hip, modern en vooruitstrevend was. Ben.

Gisteravond zat ik in een echte trein. Geen sprintertje vol lokalo’s, maar ’n intercity richting randstad. In de spits. Ramvol. De WiFi draaide overuren. En ik constateerde dat ik de enige was die geen filmpjes zat te kijken op zijn telefoon. Met oortjes in. Ik las een boek. Niet op een ereader, maar gewoon een dwarsligger van papier, notabene geleend van de bieb.

Naast me sprak iemand aan de telefoon over het belang van domotica in je huis. Slimme thermostaat was kinderspel, het ging over ijskasten met video zodat je weet wat je er hebt liggen en iPads die op basis van de beelden automatisch boodschappen lijstjes maken én doorsturen naar de appie to go. Kasten waarin je je kleding hangt en ze tegelijkertijd kreukloos stoomt. En lichtsystemen die spontaan en ongeprogrammeerd aanspringen om inbrekers op afstand te houden. Ik zit midden in een domotica loze verbouwing.

Het ergste, tevens grootste bewijs dat ik niet hip, modern of vooruitstrevend ben, is dat ik blij ben met mijn bieb boek. Het flinterdunne papier van de dwarsligger in mijn hand. Het beeld dat Adriaan van Dis oproept wanneer hij de strijd met zijn moeder beschrijft over het openen van een kist uit haar verleden. Want vroeger hadden wij ook zo’n kist. Zo’n hutkoffer die als afzetplek in de hal stond. Je legde er je sleutels op. Tot op de dag van vandaag weet ik niet wat in de koffer zat. Of zit. En kan in me dus alles voorstellen en visualiseren bij de strijd om de hutkoffer in ‘Ik kom terug’.

En heel eerlijk is het met de domotica niet anders. Ik vind het oprecht leuk om andere producten te kopen in de supermarkt. Omdat ze in de aanbieding zijn bijvoorbeeld, of omdat mijn oog er op valt. Struinen over de markt zonder lijstje en maar zien waar je mee thuis komt. Met wel de verplichting om de groentelade uit de ijskast elke week leeg te eten. Ook al zo ouderwets. Ik loop graag een paar meter extra om wat lichten uit te doen en, strijken is zen. Ik vind het niet leuk als ik eraan begin, maar halverwege zijn mijn gedachten elders, of nergens, en doet het me dus goed. En ja, dat gevoel van leegte kan ik ook wekelijks bereiken in een zaaltje vol esoterisch zwetend vrouwen, maar waarom zou ik, als ik mezelf tegelijkertijd nuttig kan maken ten behoeve van mijn kleding kast.

Ik Ben. Hip of niet. Modern of niet. Vooruitstrevend of niet.

Ik Ben Mezelf.

One thought on “Vandaag- Hip, modern en vooruitstrevend

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.