Vandaag- Onbegrijpelijk

Reading Time: 1 minute

Misschien is het gewoon zo’n dag.

Kwart over vijf wakker. De adrenaline van alles wat er mis kan gaan met een huis in aanbouw giert door je lijf. Opstaan dan maar. Te vroeg om naar de bouw te gaan, dus eerst maar even de strijk wegwerken.

Op de bouw wordt een gashaard naar binnen gereden. Zo’n moment waar je wél en ook heel graag níet bij wil zijn. Omdat je wel wil zien hoe mooi het wordt, maar niet wil zien wat er allemaal beschadigd kan worden als ze net niet…

De auto lekt vloeistof en moet naar de garage. Je next stop. Op de- die wilde ik vroeger altijd al hebben- oma leenfiets richting station. Met Google Maps kilometers door buurten van de stad die je nog nooit had gezien. Ook hier wonen mensen.

Leenfiets 6 in het rek en op een milliseconde de trein missen. Terug naar de stationshal voor wat warmte en een verdiend bezoekje aan de Ah to go. “Mag ik even je zelf scan bonnetje controleren?” Tuurlijk mag dat.

Richting het spoor hustle en bustlend een weg door de ochtendtreinspits. Net op tijd.

En ondanks de Tour de force, het er al een halve dag op hebben zitten voor het ook maar negen uur is, toch maakt het me onbegrijpelijk vrolijk.

Misschien is het gewoon zo’n dag. Zo’n dag dat je moet glimlachen. Om jezelf.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.