Vandaag- Stonecoal

Reading Time: 2 minutes

stonecoal

Vorige week was weer eens in het nieuws dat Nederlanders zo slecht Engels spreken. Stonecoal English. We denken allemaal dat we heel eloquent zijn, maar het merendeel van ons hakkelt wat af. Geen nieuws lijkt me.

Wat ik pas echt nieuwswaardig vind, is hoe de Engelse taal het Nederlands infiltreert. En dan heb ik het niet over de bekende management bullshit bingo. Customer journey, agile, scrum. Ook ik maak me er schuldig aan. Pure luiheid. Of hip doenerigheid. Want de reis van de klant, wendbaar en worsteling om de bal bekt toch net iets minder lekker.

Nee, ik heb het over alledaagse zinnen, gesprekken.

Wij bleemen de viktim.” Aldus de RTL Boulevard presentatrice op tv. En vervolgt haar verhaal. In het Nederlands. Alsof dat zinnetje ook uiterst correct Nederlands is.

“En dan moeten we disijden hoe we met ons groepje verdergaan.” Aldus een van de pubers aan mijn ontbijt tafel. Om vervolgens omstandig uit te leggen wat de opdracht is.

“Heel okkord. Echt super okkord.”

Generatie Y en jonger hoort het verschil niet meer. Weet het verschil niet. Tussen wat Nederlands is en wat Engels.

Want het beperkt zich niet slechts tot het frommelen van Engelse woorden in een Nederlandse zin. De generatie Z kent de Engelse grammatica wél en vernederlandst die. “Ik dacht voor een tijdje dat hij gay was.” En voor de goede orde, gay is niet het woord waar ik over val. Het gaat me om het voorzetsel ‘voor’. Voor een tijdje. Letterlijk ‘for a while’. En “ze heeft haat aan haar”. Having hatred for. Ongelofelijk.

Dus ‘awkward’ is in hun beleving een Nederlands woord. Uit te spreken als okkord. Gewoon, op z’n Hollands. Zo ook ‘decide’. Te vervoegen tot goed Nederlands werkwoord deciden. Om over ‘blame the victim’ nog maar te zwijgen.

Perfect English, but Stonecoal Nederlands.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.