Vandaag- Zonder jasdag

Even dacht ik dat er geen ontkomen was. Dat de tijd nu echt daar is. Dat moment van officieel afscheid nemen. Afscheid van de zomer. Welkom herfst. Welkom Jas.

Als een peuter van twee zeg ik nee. Ik wil vandaag geen jas aan mama.

Dus trotseer ik de verbaasde blikken van mijn medereizigers, en ontken ik het kippenvel op mijn huid. Het word vandaag boven de twintig graden. Ja, bewolkt, ja kans op regen, ja, ja, ja. Kom op zeg!

Ik zie reizigers al voor aankomst bij het perron opstaan. Het- ik heb even tijd nodig om mijn jas aan te doen- moment. Mensen! Dat kan echt de komende maanden nog ELKE dag!

Ik verrek het vandaag. En ga voor de Zonder jasdag.

Een prachtdag.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.