• Dertig jaar leven

    Na dertig jaar zag ik haar weer. Gisteren, Schiphol AirPort, waar, wonderlijk genoeg, alle relevante informatie over taxi’s en treinen alleen in het Nederlands wordt omgeroepen. Als je luistert en kijkt als een toerist in je eigen land, vallen veel dingen op. Dertig jaar geleden woonde ik bij haar in huis. Was ze mijn zusje from across the seas. Een jaartje wonen bij mormonen. Gisteren zagen we elkaar weer. Het was bijzonder. Bijzonder om enerzijds te voelen wat we toen gemeen hadden er ergens nog steeds is. De humor, de kijk op het leven. Bijzonder dat we nog steeds comfortabel zijn in stiltes. Naast elkaar lopen zonder iets te hoeven…

  • De stad aan je voeten

    De zon schijnt hartelijk. Alsof ze blij is mij te zien. En ik haar. Ik loop over kinderkopjes te wiebelen op mijn- naar ik dacht- slimme schoenkeuze. Wel hakken maar niet te puntig of hoog. Voor me doemt de Utrechtse Dom op, bijna net zo majestueus als de Bossche Sint Jan 😉. Een bouwwerk van dat formaat, midden in een stad, geeft de stad grandeur, geschiedenis, en gek genoeg, gezelligheid. Het is vrijdagochtend, de terrassen lopen al vol voor dat kopje koffie dat uitmondt in een lunch, een biertje, ach, de daghap. Ik loop langs etalages waarin medewerkers aanplak letters staan weg te krabben voor een nieuwe collectie. De voorjaars…

  • Eindelijk Vasten

    Ik ben wel van het vasten. Die veertigdagentijd -een woord- tussen Carnaval en Pasen. Terwijl ik en geen carnaval vier en ook Pasen verder weinig aandacht geef. Maar bezinning eens per jaar vind ik wel heilzaam. Ik heb me deze vasten al een paar keer afgevraagd wat ik zal doen, als vasten. Inderdaad, ik ben te laat, we zijn al bijna halverwege. Normaal laat ik 40 dagen de alcohol staan. Of snoep niet. Of eet bewust, ben extra lief voor de medemens op straat. Of geef gebrek aan zonchagrijn geen kans. Maar dit jaar ? Dit jaar was het eindelijk zo ver dat we de verjaardag van de kinderen samen…