verwonder

Vlak bij mijn werk is een opstapplaats. Voor busreizen. Eerlijk gezegd wist ik niet dat ze nog bestonden. Busreizen. Met vliegtickets voor 15 euro naar Madrid (op een of andere manier vind ik die super deals nooit online, maar vooruit), lijkt 15 uur in een bus zitten toch echt niet meer van nu.

Maar ik vergis mij. Afgelopen zomer heb ik talloze mensen zien staan wachten op hun vakantie bus, heb ik bijna ongelukken zien gebeuren toen de uitzwaaiers de weg opdraaien, tranen nog in de ogen, daar ging het kind en heb ik mensen weer vrolijk na twee weken god weet waar terug zien keren.

Vorige week stond er een enorme club Aziaten. Ik kon niet anders denken dan dat dat zuid koreanen waren, klaar voor het weerzien van hun noord koreaanse familie leden. Hoe waanzinnig bijzonder moet dat daar zijn? Het is natuurlijk onzin, maar zoals dat met vakantie bestemmingen gaat, vertrekhavens zijn de plek om je fantasie de vrije loop te laten.

De gemeente heeft dat goed begrepen. Om de wachttijd te doden is er een blokjesbord neergezet. De ene kant van de blokjes is geel, de andere blauw. Je kunt de blokjes draaien. Boven het bord staat de tekst: Waar gaat jouw reis naar toe?

Het is ongelofelijk maar de blokjes worden omgedraaid. We blijven kinderen uiteindelijk, allemaal. Santiago de Chili past niet, maar Rome wel. Vakantie is geoorloofd tijd doden en professioneel vervelen. Zo’n bord zet dat proces al voor vertrek lekker in gang. Des te relaxter die bus in. Voor iedereen fijn.

De vakanties zijn zonder twijfel afgelopen. De opstapplaats ligt er verlaten bij. Het antwoord op het bord behoeft geen toelichting: HUIS

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.