Bestemming Europa

Het is de tijd van het jaar. Om te verlangen naar vakantie.

Er zijn twee constanten in elk nieuw jaar. Vanaf 6 januari start de campagne voor de kamerplant, en luttele dagen later worden we overspoeld door zeebestemmingen. Nu is de tijd om je zomervakantie te boeken. Deed je het niet voor de vroegboekkorting (wat is er gebeurd met de last minute aanbiedingen?), dan toch voor dat heerlijke gevoel dat je iets hebt om naar uit te kijken. Voor iedereen die geen Carnaval viert duurt de laffe Hollandse winter al gauw een maand of drie te lang.

Ik ben diep onder de indruk van het boek Grand Hotel Europa, van Ilja Leonard Pfeiffer. Hij weet verhaallijnen majestueus te verbinden, gebruikt ongelofelijk originele en treffende metaforen, en beschrijft daarbij Europa als het continent van het verleden. Waar we alles bewaren, behouden en koesteren. Ik had het me nooit zo gerealiseerd, maar het is natuurlijk waar. Geen Amerikaan of Chinees die zo begaan is met zijn historie als welke Europeaan dan ook.

Het boek zet bovendien aan tot denken. Over vakanties en toerisme. De schrijver schetst hoe toeristen andere toeristen haten omdat ze zelf denken dat ze er niet uit zien als een toerist. Hoe vakantiegangers die zichzelf liever reiziger noemen de brutaliteit hebben om door te dringen tot plekken waar ze niks te zoeken hebben. Hoe steden (van Venetie tot Amsterdam) verworden tot attractieparken waar toeristen naar de sluitingstijd vragen, en idyllische eilandjes in de middle of nowhere platgetrapt worden door een vermelding in the lonely planet.

Terwijl vakantie ooit gewoon een paar weken was om op te laden. In ledigheid. Niks doen dus. Niet de rest van de wereld moeten zien en je reis delen op Polarsteps, niks afvinken van must see wereldwonderen. Geen gezwam over jezelf tegenkomen en je grenzen verleggen.

Ik vind het intrigerend. Want ook ik zit al sinds 6 januari te dubben over de bestemming van dit jaar. Het fiasco van afgelopen zomer nog vers in mijn geheugen ( https://www.hannekeschrijft.com/mooi-hoor-ambitie/ ) is het dit jaar extra belangrijk om goed te kiezen. En zo hoor ik veel mensen om mij heen, het is stress om de juiste vakantie keuze te maken.

Japan staat hoog op de hitlijst, maar Olympische spelen met Olympische prijzen. China leek leuk tot het Coronavirus de kippenkop op stak. Verre bestemmingen, in de wens te reizen en nieuwe dingen te ervaren. Drie kwart in Grand Hotel Europa, de absurditeit van massatoerisme volledig geabsorbeerd, kom ik terug op de kern van vakantie. Niks doen, ontspannen, samen met mensen die ik lief heb, gewoon zijn. Het leven overpeinzen in een kerkje. Slapen onder de schaduw van een mooie boom. Verkoelen in water. Mensen kijken vanaf een (vooruit, wat maakt het uit) toeristisch terras. Koesteren wat is en was, fantaseren over morgen.

Wij blijven in Europa dit jaar.

Toerisme: Het heel ver weg op zoek gaan naar de drang om naar huis te keren

George Elgozy 1909-1989

Frans econoom

Eén reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.