Cadeautje

Misschien doet de zomer me altijd wel het sterkst aan de bibliotheek uit mijn jeugd denken.

Ik ben een biebkind, daar doe ik niet geheimzinnig over. Boeken kopen doe ik nooit, slechts enkelen die ik ooit gekregen heb, staan nog in mijn kast. Omdat ze van een bijzonder iemand zijn, of omdat ze voor een tweede of derde keer lezenswaardig zijn.

In de zomer zorgde de bibliotheek uit het dorp van mijn jeugd altijd voor een leeswedstrijd. Het walhalla voor de lees- en prestatiejunk in mijn. Het was het hoogtepunt van de zomer, naast mijn verjaardag uiteraard ;). De idee was dat kinderen met zes weken zomervakantie ruim de tijd zouden hebben om te lezen. Al generaties verdient dat enige stimulans, waar ze nu liever gamen keken we toen liever TV. Dus moest er iets leuks verzonnen worden om de boeken uit de bieb te krijgen.

Ik heb stempels verzameld voor elke boek dat ik in het thema van die zomer las, kaarten vol. Het meest staat me nog de landkaart bij die een zomer lang in de bieb hing. Elke keer als je een boek had gelezen uit een bepaald land, mocht je een vlaggetje plaatsen. Twintig jaar later benutten we dat idee om bij het ministerie Buitenlandse Zaken de ambassadeurs welkom te heten voor de ambassadeursconferentie. Ben je binnen, plant je vlag.

Sinds een jaar woon ik op struikelafstand van de bibliotheek in mijn stad. Ik heb mijn abonnement een upgrade gegeven naar ongelimiteerd lenen, 6 weken thuis per boek. Mij geliefde grapt dat ik een dependance gestart lijkt te zijn, zo vol ligt de leestafel. Digitaal verzamel ik tegenwoordig stempels, in Goodreads houd ik bij wat ik nog wil lezen, en wat ik al gelezen heb.

En tegelijkertijd is daar in die zomer tijd voor de eigen boekenkast. Al sinds mijn studie bewaar ik de Norton Anthology of English Literature. Omdat ik blijf denken dat er een dag komt dat de bieb leeg gelezen is en ik me vol op William Wordsworth ga storten. Zijn naam schrijvend vraag ik mij af of het geen pseudoniem is. Woorden waard. Briljant als je jezelf dat label meegeeft als dichter.

Ik haal hem uit de boekenkast en sla hem open op de leestafel. Gedichten uit de Romantische periode waren toen ik studeerde een walhalla. Elk woord wilde ik ontleden, duiden, voelen. Ruim twintig jaar later voel ik opnieuw de schoonheid van die woorden. Stel je voor. Geen andere mogelijkheid om je emoties te delen met anderen dan het geschreven woord. Niks mooie foto’s met nog mooiere filters. In woorden de beelden vangen. Toch niets bijzonders, zo’n narcis. Totdat ze fluttering and dancing in the breeze van Wordsworth.

Voor mijn verjaardag geef ik mijzelf nog een biebboek. En ik geef jou daffodils. Geniet ervan.

Poetry is what happens when nothing else can

Charles Bukowski, Amerikaanse schrijver en dichter

1920-1994

4 Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.