Ik zoek de lichtpuntjes in deze crisis*. Vandaag: Ook zonder de 2.0 versie mag ik er zijn.

Dat ik een rijke fantasie heb, is geen geheim meer. Wie jarenlang twee onzichtbare vrienden in een garage heeft wonen is of een tikkie maf, of, inderdaad, heeft een hele rijke fantasie. Mijn onzichtbare vrienden zijn net als ik inmiddels verhuisd, maar ik mag graag dingen projecteren die er niet zijn.

Aan het begin van deze crisis fantaseerde ik erop los. Thuiswerken zou zeeën van tijd opleveren. Tijd die ik kon steken in hobby’s die ik altijd al had willen ontwikkelen, maar nooit tijd voor had gehad (of gemaakt) en waar ik dan ook nog opeens ongelofelijk goed in zou blijken. Ik zou geheel vernieuwd uit deze crisis komen, mijn leven zou wendingen aannemen die van te voren niet te bevroeden waren. Een carrière als kledingontwerpster, sterrenchef, of Russische tolk lag opeens in het verschiet.

Mijn ervaringen op al deze gebieden is uiterst beperkt, of schrikbarend roestig. En ja, natuurlijk vergt elk talent ambacht, maar deze crisis was tijd mijn vriend. In een versnelling ging ik grote hoogte bereiken.

Ik bereidde me goed voor. Haalde net op het nippertje boeken in huis van de bibliotheek, met breipatronen en hoe met een naaimachine om te gaan. Maakte op pinterest een receptenbord aan en downloadde een Russisch-da mi mochem/Yes we can- app.

De shawl die ik gebreid heb heeft een ander patroon dan aanvankelijk gepland. Dat bleek te moeilijk. Het simpele ritme twee rechts, twee averechts lukte wel, totdat ik moest meerderen. Een steek ophalen is moeilijker dan ik dacht. Mijn shawl heeft gaten, maar ze zitten wel allemaal keurig op een rij.

De naaimachine is voor dummies. Toch slaagde ik erin om de onderdraad vast te laten lopen. De franje die ik aan een omslagdoek bevestigde zit goed en netjes. Het kostte me wel een hele dag. Mijn Russisch blijft steken bij njet, mi ne mochem.

Oké, oké, dan alsnog die sterrenchef. Ik had van Jamie Oliver geleerd dat je vooral moet durven experimenteren. Ik bakte een appelcake. Koos voor rietsuiker in plaats van gewone suiker, en speelde met de bakvorm. Terwijl ik het beslag stond te mixen snoefde ik: “als je nog geen cake kunt bakken, wat kun je dan wel in de keuken”. Een uur later rook en oogde de cake fantastisch, ik kan niet anders zeggen. Maar hij dreef in het vet en was verder aan de droge kant. Categorie prullenbak.

I stick to my guns. En blijf doen waar ik goed in ben en waar ik me goed bij voel. Er komt vast een nieuwe fantaseer wave waar ik vrolijk weer op mee zal surfen. Maar voor nu is het goed zoals het is. Zakelijk en privé.

Blij zijn met wat is. Corona lichtpuntje 5.

De fantasie is alleen maar vruchtbaar als zij nutteloos is

Vladimir Nabokov 1899-1977

Russische schrijver