Corona Calm

ontspanningsruimte Google Zurich
Ik zoek de lichtpuntjes in deze crisis*. Vandaag: ik sta meer ontspannen in mijn werk.

Onthaasten. In de dag leven. Elke dag opschrijven wat goed ging. Geen TV voor het slapen gaan. Stress is niet erg, het is de manier waarop we ermee omgaan. Mediteren.

Tegelwijsheden, tips en to-do’s vliegen ons in het dagelijks leven om de oren. Want in onze jachtige drukdrukdruk samenleving hebben we het maar wat moeilijk met stress.

Ook ik ben geen held in het hier en nu leven. Ik lijd het meest van het lijden dat ik vrees en ik kan ongelofelijk goed terugkijken om te oordelen wat beter had gekund. Het houdt me scherp, het houdt me ambitieus, maar het zorgt ook voor een altijd ‘aan’ standje.

Tijdens deze crisis werk ik hard. Want crisiscommunicatie vergt snelheid en zorgvuldigheid, en dat is een bijzondere combinatie. Het vereist dat je scherp en alert bent, in het hier en nu. Nadenkt over hoe je boodschap bij de ander zal vallen, anticiperen op wat komen gaat en leren van wat gisteren beter had gekund.

Toch voelt dat harde werken heel anders dan normaal. Het is misschien wel harder werken, maar de stress is minder. Ik hoor het van veel mensen. Doordat je thuis werkt, valt een deel van je normale stress weg:

  • Niet reizen, maar vanuit thuis starten, schrapt de rush naar de trein, de irritatie van de file of het natte pak regen op de fiets. De start van de werkdag is daarmee al iets meer ontspannen.
  • ’s Nachts wakker worden voelt minder erg. Waar ik normaal mijzelf een pittige paniekaanval kan aanpraten: “als-ik-nu-niet-snel-weer-in-slaap-val-dan-ben-ik-morgen-de-hele-dag-doodmoe-en-ik-heb-het-al-zo-druk”, denk ik nu simpelweg “ach, word ik wat later wakker, no worries.”
  • Wanneer ik overdag voel dat de stress richting keel kruipt, sus ik mijzelf met de gedachte dat ik die middag echt wel even een half uurtje kan relaxen, met een boek, een kort wandelingetje, of met de ogen dicht genieten van de zon. Die gedachte alleen, maakt dat ik rustig word, en dat half uurtje waarschijnlijk niet eens nodig ga hebben. En die dagen dat ik het wel nodig heb, is het reuze effectief. Na 30 minuten ‘voor mijzelf’ ben ik compleet opgeladen en klaar voor wat nog komen gaat.
  • Als ik in een vergadering inbel en geprikkeld raak door wat iemand zegt, dan zet ik even de video en audio verbinding uit, sla of trap een paar keer tegen de bokszak die in de kamer hangt en kom met een glimlach weer online.

Ik begrijp opeens wat Google en Facebook bezielt door hun kantoren in te richten met snoozelhoekjes waar je kunt relaxen en Wii Sports ruimtes om even stoom af te blazen. Dat zou niet hip en millenial moeten zijn, maar healthty en mainstream.

Er zijn veel aspecten van en in deze crisis waar we heel snel van af willen en nooit weer willen beleven. Maar enkele zou ik graag vasthouden, straks als we weer gewoon gaan werken. Anders werken is er een van.

Ontspannen werken. Corona lichtpuntje 3.

Dear stress, let’s break up.

Christina Hibbert, Amerikaanse klinisch psycholoog

2 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.