De stad aan je voeten

De zon schijnt hartelijk.

Alsof ze blij is mij te zien. En ik haar. Ik loop over kinderkopjes te wiebelen op mijn- naar ik dacht- slimme schoenkeuze. Wel hakken maar niet te puntig of hoog. Voor me doemt de Utrechtse Dom op, bijna net zo majestueus als de Bossche Sint Jan ๐Ÿ˜‰. Een bouwwerk van dat formaat, midden in een stad, geeft de stad grandeur, geschiedenis, en gek genoeg, gezelligheid.

Het is vrijdagochtend, de terrassen lopen al vol voor dat kopje koffie dat uitmondt in een lunch, een biertje, ach, de daghap. Ik loop langs etalages waarin medewerkers aanplak letters staan weg te krabben voor een nieuwe collectie. De voorjaars etalages met al hun kleuren knallen me tegemoet.

Op een van de vele Utrechtse bruggen komt een jongen mij tegemoet. Leeftijd student. Met zelf aanleunkinderen die aan de vooravond van studeren staan (eerst die eindexamenstress wegkoppen), besef ik hoe lang geleden mijn studententijd is. En hoewel ik ook geen twintig meer zou willen zijn, voelt het aan de plus kant van veertig toch soms oud. Ik kijk naar de aankomende jongeman en denk nog “wat een feest moet het leven voor hem zijn. De zon die schijnt, het weekend voor de deur, de stad ligt aan je voeten.”

Letterlijk, zo blijkt. De stad aan zijn voeten. Met zijn blindegeleidestok zoekt hij onwennig houvast aan de kinderkopjes. Zijn voeten schuifelen erachter aan.

Zijn aanblik raakt me in mijn hart. Die zon, die Dom, die etalages, waar ik zo van geniet, net nog, nu, die ziet hij niet. Misschien nooit gezien. Misschien sinds kort niet meer. Wat oneerlijk. Want hoeveel mensen liepen mij niet voorbij die de zon, de Dom, de etalages niet eens opmerkten? Die hoofd naar de grond, in zichzelf gekeerd, altijd verkeerde been uit bed, het licht niet apprecieren?

Ik hoop dat de zon extra warme stralen naar hem zendt, dat de Dom luid luidt en dat de verkoper vanuit de etalage goedemorgen zegt als hij langsloopt. Zodat zonder te zien, het genieten op die vrijdagochtend minstens zo intens mag zijn.

Kindness is a language that the deaf can hear, and the blind can see.

Mark Twain

Amerikaanse schrijver 1835-1910

4 Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.