Drie keer wandelwaarde

Geen idee welk cookie ik tot me genomen heb.

Maar waar ik me online ook begeef, ik word overstelpt met het plaatje van de evoluerende mens. Niet die van aap naar homo sapiens, maar van rood en dik naar groen en dun.

Door te wandelen. Dertig minuten extra per dag, dus bovenop de gewone fiets en boodschappen beweging, schijnt ultra heilzaam te zijn. Voor alles. Van je hart tot je alvleesklier, van je hersenen tot je ziel. En wie extra super healthy wil worden moet in een bos wandelen. Zeg dan maar dag tegen diabetes en depressie. 

Het klinkt fantastisch. En tegelijkertijd klinkt wandelen als tijdrovend. Fietsen is sneller, en dan beweeg je toch ook? 

Vorige week bezocht ik ‘s avonds een theatervoorstelling waarvoor ik op mijn werk werd opgehaald en thuis werd afgezet. Onlogisch dus om met de fiets naar het station te gaan, zoals ik normaal voor woon- werkverkeer zou doen. Dus besloot ik naar het station te wandelen.

Het was nog even een logistieke operatie. Wandelschoenen aan. Hakken in mijn tas. Hoe draag je die dan het lekkerst? Met de lange band over de schouder? Of als handtas in mijn hand? Geen gemier, gewoon gaan.

Vlakbij mijn huis is een kerktoren. Ik liep erlangs op het tijdstip dat ik normaal op de fiets richting station ging. De normale trein zou ik niet halen. Ik liet mijn schouders zakken. Wandelen is heilzaam, geen sprint naar het station trekken nu om bezweet in een trein te zitten die 15 minuten later ook weer zou rijden. Ontspan. 

Ik liep lekker. Voor achten nog, het was donker, de stad ontwaakte. Ik scande etalages en peilde de donkerte van de stadswateren. Stak het regenboog-zebrapad over en was bij het station. 

Niks fiets naar de stalling rijden, plekje zoeken, terug lopen. Gewoon rechtstreeks dat station in richting perron. En wie schetst mijn verbazing? Ik haalde mijn reguliere trein. De reis is dus van deur tot deur net zo lang wandelend als met de fiets. Nooit gedacht. 

Nu nog even mijn logistiek op orde krijgen. Rugzakje voor de werkschoenen en een flesje water. Nieuwe routine ontwikkelen. Meters maken. En misschien durf ik me dan over drie maanden, wandelkanon dat ik dan ben, eindelijk aan te melden voor de wandeltochten van boven de 20 kilometers waar ik weer mijn oude dispuutsgenoten ga treffen. Samen wandelen, misschien wel door het bos. Drie keer wandelwaarde!

Een pad ontstaat door erop te lopen

Zhuang Zi 369-286 v. Christus

Chinese dichter en taoïstisch filosoof

2 reacties

  • Jorien

    Ja Hanneke! Je bent nu al een wandelkanon, dus gewoon opgeven voor die 21 km. Wist je dat je wanneer je in gezelschap ook onder het wandelen canon kan zingen als wandelende kanonnen?

  • paul

    Zhuang Zi – triggerde mij!!
    Een pad ontstaat door erop te lopen. En niet dus erop te wandelen toch? Wandelen lijkt iets vrijblijvends, doelloos – lopen lijkt me doelgericht. Volgens deze filosofie zou je dus eerder naar het station lopen. Mijn onderbuik voelt een verschil – niet geheel duidbaar

    Miss een verwonderinkje waard. In dat geval kijk ik er naar uit

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.