Generatie WoW

Een woord gericht aan mijn generatiegenoten. En uiteraard mijzelf.

Laatst zat ik in een bijeenkomst over generaties. De generatie babyboomers. Na oorlogs, de blijde verwachting na bange tijden. De generatie Y. De millenials, vrije geesten. Generatie Z. Digital native. De positieve connotaties buitelden over elkaar heen. De babyboomers maken de dienst uit in onze wereld. We klagen erover dat ze niet van het pluche te slaan zijn, maar we vinden het tegelijkertijd ook wel geruststellend. Oud als synoniem voor wijs. De millenials zijn het aanstormende talent, zij gaan de wereld over nemen, met hun vrije blik, hun andere perspectief op werk en prive, zien we een nieuwe utopische wereld voor ons. En de digitaal geborene verheerlijken we bijna. Want als je toch zo handig bent met de smart phone, dan kan het haast niet meer mis met je gaan.

Ik hoor bij geen van deze drie generaties. Ik hang er ergens tussen. Ik ben van de generatie X, van de pragmatische generatie. We worden omschreven als de verloren generatie, de generatie Nix.

De wereld maakt zich weer op voor de Amerikaanse presidentsverkiezingen. Met stijgende verbazing zie ik het circus weer aan. We zijn weer terug bij af: het is oud en het is wit. Niks Nixers, alle serieuze kanshebbers zijn boven de 70. Boven de zeventig! Donald Trump is 73, Joe Biden is 76, Bernie Sanders is 78 en Elisabeth Warren is 70. Het kan toch niet zo zijn dat in een land met 327 miljoen inwoners er geen slimme, ervaren, geschikte kandidaat te vinden is tussen de 40 en de 55 jaar?

In Nederland doen we het in de politiek in ieder geval beter. De gemiddelde leeftijd van het kabinet van Rutte III is 49,2 jaar. Normaal loopt de politiek niet voorop, dus dat is best bijzonder. Want in alle andere sectoren lijken we inderdaad de generatie nix over te slaan. Als verjonging gevraagd wordt dan betekent dat onder de 40. Als ervaring gevraagd wordt dan betekent dat boven de 60. Wanneer ik zou solliciteren, krijg ik formeel het stempel oud mee. “Mensen boven de 45 komen moeilijk aan het werk”, zo koppen kranten. Wanneer ik me meld voor toezichthoudende functies word ik al gauw als jong en onervaren bestempeld. Je kunt alleen ervaren worden als je de kans krijgt om ervaring op te doen, maar dat ter zijde.

Ik snap dat ik de beeldvorming in de maatschappij niet zomaar kan veranderen. Oud is wijs en jong is aantrekkelijk. En alles wat daar tussen zit is vlees noch vis. Vulling. Dus roep ik mijn generatie en mijzelf incluis op: Stand up! Als je kinderen hebt dan zijn ze nu wel uit de luiers. Doe een extra stap met die carrière, deel je kennis en vaardigheden, maak je toegevoegde waarde voelbaar en zichtbaar. Zodat we het sentiment keren dat er uit onze generatie niets te halen valt, dat je ons net zo goed kunt overslaan en meteen kunt doorschakelen naar die toffe millenial. Want we hebben meer dan niks te bieden. Veel meer. Wijs en aantrekkelijk tegelijkertijd. Generatie WoW.

Elke generatie verbeeldt zich intelligenter te zijn dan een vorige, en wijzer dan degene die erna komt.

George Orwell 1903-1950

Engelse schrijver

2 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.