Goede morgen

Goedemorgen.

Er zijn vele goedemorgens. Na een nacht slecht slapen, piekeren en tobben, klinkt ie anders dan wakker worden op je verjaardag (en je bent zes geworden). Goedemorgens starten de dag, maar bepalen niet noodzakelijkerwijs de toon. Die slechte nacht met dito goedemorgen kan zich nog ontwikkelen tot een heel prima dagje. Hoewel, een topper zal het zelden worden, dag en nacht zijn toch verbonden.

Elke trein ochtend krijg ik een goedemorgen. Van een van de mannen in de NS fietsenstalling. Hij draagt zijn NS fietsenstalling werkkleding gestreken, haren netjes gekamd, beetje haarcrème voor de golfslag, de bril gepoetst. Zijn ogen staan vriendelijk, de tanden wat scheef. Hij heeft of een hele zorgzame vrouw, of hij woont nog bij zijn moeder.

Zijn goedemorgen is elke morgen een Goede Morgen. Het is de intonatie, de bewuste wijze waarop hij het zegt, met veel aandacht voor iedere fietser an sich. En ook het volume. Het is niet mis te verstaan.

En hoe groot de muizenissen in het hoofd ook zijn, hoe niet wel gezind het leven soms ook voelt, een wel gemeende goede morgen doet je beseffen dat de morgen inderdaad goed is. Dat elke dag, net als een kind, niets kwaads in de zin heeft. Dat het in potentie, de beste, mooiste morgen van je leven kan worden.

En als je jezelf toestaat om elke morgen zo goed te beginnen, waarbij je snapt dat het heus niet elke dag goed, beter, best zal zijn, wat heb je dan een goed leven.

Deze week rijden er geen treinen. Ik zal de goedheid van de morgen uit mezelf moeten halen.

Alleen de enorme inspanningen die het leven van ons vergt, leren ons de goede dingen ervan te waarderen.

Johan Wolfgang von Goethe 1749-1832

Duitse schrijver en dichter

Eén reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.