Niet gecategoriseerd

Vandaag- Heb ik het de kalkoen gevraagd

Een keer in mijn leven wilde ik het doen. Slechts een keer. Ik kon de geur altijd van de plaatjes ruiken, ik verlekkerde me aan het glimmende vel, zag mezelf met stevige hand dat waanzinnige vleesmes hanteren om van het ronde beest strakke plakken te snijden.

Een keer in mijn leven wilde ik de gevulde kalkoen bereiden.

Ik bracht meerdere avonden recept zoekend door. Het verschil tussen minced meat en mince meat, de vulling met of zonder vlees, drie dagen van te voren het gedroogde fruit laten wellen, een dag van te voren de rest marineren, wel of niet glutenvrij te bereiden, gezouten of ongezouten boter. Hulpstukken van pipet druipers tot vleeshaken tot thermometers aangeschaft. Daarop volgde de zoektocht naar de juiste ingrediënten. Pure hel. Supermarkten overbevolkt, de poelier uitverkocht. De feestfavoriet, zoals de AH hem noemt, nergens verkrijgbaar. Salie, rozemarijn of tijm, een mildzachte groene appel (sure!), gedroogde cranberry’s, varkensgehakt, kipgehakt, gekleurde peperkorrels, geen zwarte, doorregen spek, bardeerspek.

De bereiding vergde moed en chirurgische precisie. Het vel lospeuteren van de rest van het lijf, zonder het te scheuren, vulling ertussen frommelen om ook de borst sappig te houden terwijl de poten garen, de kalkoen zelf vullen, een losse flap rond de bil partij vouwend, met keukengaren dichtnaaien (really??) en dan op een bedje van iets een miljoen jaar in de oven. Bedruipen, thermometeren.

Een keer in mijn leven wil ik het doen, de gevulde kalkoen. Een keer.

Misschien volgend jaar…

Met alle dagen schrijven heb ik alles wel gezegd voor 2016.

Sluit goed af en begin mooi. hannekeschrijft weer in 2017.

#fijnedagen