We keken de miniserie Chernobyl.

Op verzoek van de achttienjarigen die, opgegroeid in het vreemdewezens game tijdperk- de aankondigingsprent intrigerend vonden. Niet wetende dat het geen vreemd wezen is wat daar staat, maar een echt mens in een slecht beschermend pak.

In april 1986 ontploft een kernreactor in Tsjernobyl. De omwonenden staat verguld naar de mooie lucht te kijken die groen en paars kleurt. Brandweermannen gaan niets vermoedend op pad om het vuur te doven.

De serie laat veel zien.

De onwetendheid hoe om te gaan met de ontploffing. Echt, aanvankelijk deden ze maar wat. Hadden geen idee van wat er was vrijgekomen aan straling.

De Sovjet manier om daar mee om te gaan. Naar de Westerse wereld doofpot en mooi weer. In het eigen land bikkelhard: mensen werden de reactor ingestuurd wetende dat ze een week later dood zouden zijn. Mijnwerkers werden opgetrommeld om van onder uit erbij te kunnen. Onbeschermd.

De bescherming van burgers in het westen. In Hamburg wordt mensen geadviseerd binnen te blijven, in het dorpje naast Tsjernobyl spelen kinderen vrolijk op staat.

De serie laat vooral zien hoe we eigenlijk allemaal nauwelijks doorhadden wat daar gebeurde. Met de kennis van nu was ik misschien in 1993 niet naar Moskou gegaan om daar te studeren. Toentertijd heeft Tsjernobyl het besluit om te gaan totaal niet beïnvloed. Als ik er al aan gedacht zou hebben dan zou mijn naïeve gedachte zijn dat het ver weg was en al 7 jaar geleden. En volgens de Russen waren er maar 31 slachtoffers te betreuren.

100.000 lijkt realistischer. En er is nog steeds verhoogde straling.

We leven in een tijd van fake nieuws. Politiek is lang niet altijd betrouwbaar in de berichtgeving. Trollen die onze opinies proberen te beïnvloeden, we moeten debatten fact checken om te weten waar we naar luisteren.

Kijkend naar Chernobyl vrees ik dat we niet veel slimmer zijn geworden in 30 jaar. Natuurlijk, de ramp zou minder lang onontdekt blijven, sociale media zouden meteen praten over stralingseffecten. Mensen zouden filmpjes delen. Maar of we dan anders zouden handelen? Of er open en eerlijk gesproken zou worden over de consequenties? Of we zouden geloven wat we zien? Ik vraag het me af. De wereld is te groot en te complex om helemaal te omvatten. Wij worstelen vandaag met veertig graden, en dat vinden we al heftig genoeg. Even geen energie voor wereldproblemen, ver van het bed.

Mocht je tijdens deze hittegolf binnen iets willen doen, #kijktip Chernobyl. Heb je tijdens je vakantie iets om over te praten ?

I am now almost certain that we need more radiation for better health

John Cameron- wetenschapper

?