• Waar hoop doet leven

    Mijn vriendinnen spekken de statistieken. Helaas. Een op de zeven vrouwen krijgt borstkanker. Ik tel er nu twee uit vier. Met een van hen ging ik mee naar de dagbehandeling. Een vriendelijk woord voor drie en een half uur op een bed aan de chemo liggen. Het ziekenhuis is natuurlijk hoe dan ook een wonderlijke plek. Nergens anders komt dood en leven, vreugde en verdriet zo dicht bij elkaar. Je ziet mensen door de gangen lopen, ogenschijnlijk hetzelfde. Maar misschien heeft de ene net goed nieuws gekregen en is de ander naar huis gestuurd met de boodschap om er nog het beste van te maken. Het ziekenhuis is ook een…

  • Drie keer wandelwaarde

    Geen idee welk cookie ik tot me genomen heb. Maar waar ik me online ook begeef, ik word overstelpt met het plaatje van de evoluerende mens. Niet die van aap naar homo sapiens, maar van rood en dik naar groen en dun. Door te wandelen. Dertig minuten extra per dag, dus bovenop de gewone fiets en boodschappen beweging, schijnt ultra heilzaam te zijn. Voor alles. Van je hart tot je alvleesklier, van je hersenen tot je ziel. En wie extra super healthy wil worden moet in een bos wandelen. Zeg dan maar dag tegen diabetes en depressie.  Het klinkt fantastisch. En tegelijkertijd klinkt wandelen als tijdrovend. Fietsen is sneller, en…

  • Crisis of kans

    Mijn geliefde is 50 geworden. Zoals hij zelf zegt is dat officieel de leeftijd waarop je niet meer kunt zeggen dat je meer jaren voor, dan achter je hebt liggen. En dat is geen drama, maar leidt wel tot een zekere mate van contemplatie. Bezinning. Voor mij in ieder geval, hoewel ik tot die magische grens nog 3 hele jaren te gaan heb. Wat is het leven en wat maakt het het leven waard? De grote dingen doe je voor je 50ste. Zeggen ze. Kinderen krijgen en opvoeden. Trouwen, samenwonen. Carrières vormgeven. Een sociaal netwerk bouwen. En zelfs al doe je maar (!) een of twee van die grote jongens,…