• Corona Cake

    Ik zoek de lichtpuntjes in deze crisis*. Vandaag: Ook zonder de 2.0 versie mag ik er zijn. Dat ik een rijke fantasie heb, is geen geheim meer. Wie jarenlang twee onzichtbare vrienden in een garage heeft wonen is of een tikkie maf, of, inderdaad, heeft een hele rijke fantasie. Mijn onzichtbare vrienden zijn net als ik inmiddels verhuisd, maar ik mag graag dingen projecteren die er niet zijn. Aan het begin van deze crisis fantaseerde ik erop los. Thuiswerken zou zeeën van tijd opleveren. Tijd die ik kon steken in hobby’s die ik altijd al had willen ontwikkelen, maar nooit tijd voor had gehad (of gemaakt) en waar ik dan…

  • Drie keer wandelwaarde

    Geen idee welk cookie ik tot me genomen heb. Maar waar ik me online ook begeef, ik word overstelpt met het plaatje van de evoluerende mens. Niet die van aap naar homo sapiens, maar van rood en dik naar groen en dun. Door te wandelen. Dertig minuten extra per dag, dus bovenop de gewone fiets en boodschappen beweging, schijnt ultra heilzaam te zijn. Voor alles. Van je hart tot je alvleesklier, van je hersenen tot je ziel. En wie extra super healthy wil worden moet in een bos wandelen. Zeg dan maar dag tegen diabetes en depressie.  Het klinkt fantastisch. En tegelijkertijd klinkt wandelen als tijdrovend. Fietsen is sneller, en…

  • Hallo body positive

    Ik ben er officieel te oud voor. Het lifestyle blad Cosmopolitan is voor de millenial vrouw. Toen ik in de twintig was bestond het ook al, en las ik het regelmatig. Het was de tijd van Cindy Crawford als top/rolmodel. De tijd waarin het in de Cosmo ging om de perfecte maten (80-60-90), het perfecte vriendje (de mannen van Beverly Hills 90210, Melrose Place en Wham- wisten wij veel dat George Michael homoseksueel was) en het perfecte uiterlijk. Body conscious. In de sauna, als je wilt of er last van hebt, een behoorlijke body conscious plek, lees ik de Cosmopolitan van juni 2019. Noem het een guilty pleasure of simpelweg…