Tussenjaar?

Natuurlijk is het lekkerder verdrietig zijn in een Porsche dan zeiknat op de fiets.

Ik smul van programma’s als Steenrijk Straatarm. Vooral de rijkheid van de ‘armen’ en de armoede van de ‘rijken’ blijf ik prachtig vinden.

Ik zit bij de pedicure. Ik kan niet in haar portemonnee kijken maar ik zou haar eerder aan de straat dan de steen kant plaatsen. Een klein rijtjeshuis, de “pedicure salon” is een schuurtje in de betegelde 6 m2 die tuin heet. Binnen in het huis woont ze met manlief die werkeloos is en vier opgroeiende middelbare school kinderen.

Ze heeft alle kenmerken van de straatkant. Ze is opgewekt, positief, nuchter, en toont een slimheid die menig steengezin ontbeert.

We kletsen wat over kinderen. Met beiden een meisje op zes vwo zijn de verhalen herkenbaar. Tot op zekere hoogte. Ik vertel hoe belangrijk ik het vind dat kinderen op kamers gaan, zichzelf ontdekken, groot worden. En voeg er lachend aan toe: “We wonen in Den Bosch en ze gaat in Den Bosch op kamers. Helemaal prima!”

Ze lacht terug. Ja zelfstandig worden is goed, groot worden, kinderen én moeders ? moeten loslaten en zichzelf gaan ontdekken. Ik informeer wat de plannen van haar dochter zijn. Waarschijnlijk Rechten. In Tilburg.

Dochterlief had nog even de optie van een ’tussenjaar’ geopperd. Om echt even na te denken wat ze wilde. Terwijl ze ergens een talencursus zou doen of wat zou rondreizen. Ze had haar kind lief aangekeken en geknikt. Prima, een tussenjaar. 40 uur per week werken bij de Jumbo. Een jaar lang om achter de kassa na te denken wat je wilt.

Opeens wist de dochter het zeker. Rechten.

“Op kamers?” Vraag ik naïef. Nee. Te duur. Goed door studeren, leuke dingen doen, zelfstandig worden en jezelf ontdekken. Maar wel vanuit huis.

De nuchterheid waarmee het wordt verteld. De ontwapenende eenvoud. Geen greintje jaloezie klinkt in haar stem door. Het is wat het is en het is een mooi leven. Daar past geen klagen en daar passen al zeker geen fratsen bij.

Wanneer ik weer in mijn auto stap, voel ik me steen. Ik gun nog steeds elk kind de ervaring van zelfstandig op kamers. Maar ik zal er niet meer zo vanzelfsprekend over doen. En zijn ook andere manieren om groot te worden.

Het is niet door je ouders te vermoorden dat je volwassen wordt, maar door het kind van je ouders te doden, een veel moeilijker doelwit.

Benoîte Groult

Frans feministische schrijfster 1920-2016

One thought on “Tussenjaar?

  1. Je inkomsten bepalen wat er mogelijk is, en daar realitisch mee omgaan is een gave die veel mensen ontberen maar waar ik groot respect voor heb. Gr A.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.