Vandaag- De fijne dag kus

Bij de fietsenstalling geven ze elkaar een “fijne dag”-kus. Je kent hem wel, de nauwelijks beroering van elkaars lippen, de conventiekus terwijl je met je hoofd al elders bent. Leven in het moment, prima, maar niet als ik mijn trein moet halen.

Het stationnetje kent twee sporen. Zij neemt de trap naar het perron aan deze zijde, hij loopt verder. Ik bevroed om onder het spoor door naar de andere kant te komen. Stilletjes fantaseer ik hoe de NS verzoeken voor haar dienstregeling krijgt: “Mijn man en ik treinen beiden. Beste NS, kunt u ervoor zorgen dat onze treinen, in verschillende richtingen, toch ongeveer tegelijkertijd vertrekken? Dan kunnen we samen van en naar huis.”

Nog midden in mijn gefingeerde brief aan de NS zie ik hem opeens toch op hetzelfde perron staan als zij. Waar zij aan dat deel van het perron staat waar de binnenrijdende trein straks zijn laatste coupe zal hebben, is hij helemaal naar voren doorgelopen. Nou ja, helemaal… we hebben het over een sprintertje van maximaal vijf coupes.

Mijn vriendelijke analyse is dat ze niet bij elkaar zitten omdat ze op andere stations uitstappen, en de zitplaats bepaalt hoever je dan moet lopen. Dan ben ik heel vriendelijk. Want ik sluit ook niet uit dat het de fijne dag kus was. Afscheid van huis. Met het hoofd in werk. Daar past je man of vrouw niet in.

Maar toch… als het mijn man was… ?

#fijnedag

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.