Niet gecategoriseerd

Vandaag- Denk ook aan morgen, en overmorgen, en…

Dit weekend keek ik met een pientere (ouders zeggen dan “al zeg ik het zelf” verwijzend naar hun eigen dna. Ik durf het te beweren met enige objectiviteit, niet haar moeder zijnde ?) puber naar de film ‘The big short’. Op een aansprekende, grappig en begrijpelijke manier wordt daarin het ontluisterende verhaal van de economische crisis van 2008 verteld. Enkele briljante onafhankelijke geesten ontdekten hoe verrot de hypotheekfinanciering in elkaar zat en gedoemd was onderuit te gaan. Ik zal geen spoiler zijn, maar de conclusie die in een droge eindzin getrokken wordt, is dat in 2015 de banken opnieuw een zelfde soort constructies zijn gaan creëren. Zij het onder een andere naam.

De vijftienjarige keek me aan en zei: “De wereld gaat eraan. De mensheid gaat kapot. Bedankt zeg! En nu ga ik slapen.”

Binnen een minuut hoorde ik ontspannen slaapgeluiden uit haar kamer. Ik heb de hele nacht wakker gelegen.

Vanochtend interviewde Albert Bos van de NOS een groepje studenten voor het witte huis. Ze hadden gestemd op Hillary. En waren “terrified”. Doodsbang wat de mogelijke verkiezing van Trump juist voor hun generatie gaat betekenen. “It’s our future. Not his.”

Dat besturen en regeren ervaring vereist, dat ervaring komt met de jaren, dat zie en onderken ik ook. Tegelijkertijd hebben we allemaal kinderen gekregen, de behoefte gevoeld ons voort te planten. Hoe is het dan toch mogelijk dat we keuzes blijven maken waar zij zoveel schade van gaan ondervinden?

Als Trump wint kan dan iemand in ieder geval zorgen dat hij zich omringt met niet alleen ervaren adviseurs, maar juist ook jonge pientere denkers? Zodat de wereld en de mensheid nog net iets langer zin- en waardevol mee gaat.

#wickedwednesday