verwonder

Vandaag- Doe mij gewoon een gratis bakkie. Anders krijg ik …

Eigenlijk heb ik geen idee. Hoe zo’n plek heet. Brasserie? Nee, dat woord komt van brouwerij, dus bier. Lunchroom? Nee, daar staat lunchen centraal.

Ik fietste vanochtend langs een gelegenheid waar echte koffie, bijzondere thee en taartjes geserveerd worden. Aldus het raam. Een koffie- en theehuis? Een koffietentje?

Mijn oog viel op ‘echte koffie’. Toch raar, dat je dat bijvoeglijk naamwoord kiest om aan te duiden wat je schenkt. Wil je daarmee zeggen dat je geen koffiepads maar bonen in je machine hebt? En zou dat niet vanzelfsprekend moeten zijn in een koffie- en theehuis?

Je zou eerder verwachten dat je echte thee op je raam schrijft. Ik las laatst het boek Het theemeisje van Yunnan, waarin een van de rode draden het maken van thee is. Echte thee maken is nog niet zo eenvoudig, en wat wij drinken is letterlijk een slap aftreksel van wat echte thee kan zijn.

Maar dat schenken ze niet. Wel bijzondere thee. Ook een bijzondere woordkeuze. Op hun website vertellen ze me dat ik er lekkere koffie, fantastische (high) tea, gebakjes en lunches kan nuttigen die me aan thuis doen denken.

Ik krijg jeuk van dit soort zinnen. Hoezo aan thuis denken? Wie woont in een huis waar elke week de fantastische high tea op tafel staat? In welk gezin zijn de gebakjes en lunches dagelijkse kost? Schei toch uit met die onzin. Vertel me of je het zelf maakt of dat je het bij een banketbakker inkoopt. Praat me niet over de geweldigheid van je koffie of thee, maar geef me een gratis refill gewoon omdat je aan mijn ogen ziet dat ik nog wel een bakkie lust. En hou vooral op met die niets zeggende zinnetjes.

Op hun website noemen ze zichzelf een koffiebar. Tuurlijk. I rest my case.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.