Niet gecategoriseerd

Vandaag- Een lonkend perspectief

Het leek me een mooie dag om te schrijven over lonkend perspectief. Het is woensdag, met een beetje duwen bijna weekend, het belooft in het zuiden maar liefst veertien graden te worden, en de wijze waarop Trudeau Trump de hand gaf bracht het geloof in een normale wereld weer een beetje terug.

Het leek me een mooie dag voor mooie woorden. Bovendien was ik lekker vroeg. Als ik een beetje door zou fietsen kon ik de trein van vijf over zeven net halen.

Om twee over zeven arriveer ik op het station. Yes! Ik kijk om me heen. Geen mens. Not a single soul. Het is woensdag, Hollandse parttime dag, maar helemaal niemand?

Dan realiseer ik me dat de trein van vijf over mijn avond trein is, dus huiswaarts. De trein richting werk gaat om DRIEËNTWINTIG over… Of zeven vóór.

Die veertien graden zijn opeens nog heeel ver weg, dat weekend ook en om nu nog een half uur analyses van handshakes te gaan lezen…

Terug naar bed is het lonkendste perspectief. En gelet op mijn niet wakkere actie het beste voor iedereen.

#goedemorgen #weltrusten