Vandaag- Een vrolijk stel

We deden eens gek, we deden de trein. In het weekend. Daluren dus voor 20 euro samen naar ergens en weer terug. Het e-ticket was zo besteld maar anders dan de e doet vermoeden, moest het ticket voor geldigheid worden uitgeprint. Huh? 2017? Gelukkig waren onze conducteuren coulant en mochten we op de telefoon mee.

De zon schijnt op de terugweg (we gaan weer zuidwaarts ?) en achter ons zitten een jongen en een meisje, begin twintig. Ik stoot mijn geliefde aan. “Luister mee, zo kom ik aan mijn treinblogs. Let op, jonkies, dat is altijd vrolijk en verrassend.” 

Hij begint. Over zijn tante, de tweelingzus van zijn moeder. Hoe ze voelt als een tweede moeder. Ach, mooi, denk ik nog. Ja, zijn moeder voor de kinderen van haar zus. Die dood is. 

Dan zij. Over haar neef. Leuke vent. Slikte bloedverdunners. Kreeg kanker. Mocht geen bloedverdunners meer. Kreeg een hersenbloeding. Leuke vent, veertig pas. Dood.

Toen hij weer. De vader van een vriend. Was ziek. Terminaal. Al driekwart jaar. En ging elke twee weken dood. Maar niet echt. En dan hield hij het weer twee weken vol. Zijn vriend inmiddels depressief. 

Zij…

Mijn geliefde kijkt me aan. Vrolijk. Wij wel. Zij niet. Twintigers. Verrassend waren ze zeker. 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.