Niet gecategoriseerd

Vandaag- Een zonnig relaas

Ik zit met een camping jongen in de trein. In een verder lege trein. Dus ik kan niets anders dan luisteren naar wat hij zegt. Liever had ik naar de stilte van de zon geluisterd. Nu luister ik naar de camping jongen.

Een camping jongen. Of meisje. Of man. Of vrouw. Is iemand die op de camping staat en elke handeling in zijn Dagelijkse Campinglife deelt. Verbaal. Van het moment waarop hij wakker wordt “Zo, we zijn weer wakker. Slaapzakken uit, ff de benen strekken, op naar de sanitaire voorzieningen. Waar had ik mijn wc rol ook al weer gelaten?” Met niemand die het wil horen. Ik noem het een camping jongen, omdat ik het daar voor het eerst meemaakte. Ongetwijfeld zijn die mensen thuis ook zo, maar dan blijft het in de beslotenheid van het huis. Op de camping hoort iedereen je. Al die camping buren die ook liever luisteren naar de stilte van de zon.

De campingjongen vertelt waar hij is. Wanneer de trein gaat rijden. Optrekt, afremt. Een weinig verheffend relaas. Maar dat is het dagelijks leven dan ook maar zelden. Verheffend.

Het wordt een onverwacht mooie dag. Na één halte stapt hij uit. De coupe is weer van mij. En de stilte van de zon. 

#it’sabeautifulday