Ja hoor. De eerste handschoenen. Gespot. Bij een student. Watje.?

Een klassieker.

Snuiven over zijn weekend. Vind iets (of iemand, denk ik dan) echt dik. Man.

Heeft twee pakjes sigaretten gerookt. En die waren zaterdag al op. Man.

Vind het belachelijk dat zijn reisgenoot niet mag werken van zijn ouders. Echt man.

Snapt dat zijn reisgenote gestopt is met hockey. Ze had toch een kut team. Man.

Even raken ze een serieus onderwerp. Reisgenoot en reisgenote zijn broer en zus. En vertellen over hun vader. Die eerst altijd werkte. Altijd hè. En nu altijd thuis is. Altijd dus.

Ik snap dat de geest van een negentien jarige anders werkt. Dat zinnetjes als: “Is ie ontslagen? Lekker dan”, er zonder enige emotie of medeleven uit kunnen komen.

En toch. Man. Wanneer wordt empathie een vak op school?