Vandaag- Hou ik me gewoon aan mijn plan

Om 22 minuten over de fietsenstalling van de NS binnen fietsen. En jezelf vertellen dat je de trein van 25 over niet haalt en rustig wacht op de volgende. Dat is het plan.

In de fietsenstalling je fiets netjes stallen. Rustig je sleutelbos zoeken in die vrouwentas die altijd dieper is dan je denkt. Immers je was toch niet van plan de trein van 25 over te halen.

Bij het weglopen uit de stalling lees je op de borden dat het 23 over is. Je loopt rustig richting stationshal, de trap met twee treden tegelijkertijd, net zoals normaal.

Bij het inchecken klokt je ov chip kaart 24 over. Na twee rustige passen…

zet je toch de sprint in. Naar perron zes, helemaal aan de andere kant van het station (het is en blijft een provincie stad).

Je veters zijn los, het kan je niet deren. Je rent de roltrap af, pas op, struikel niet, hoor je nog in je rechteroor.

Ergens klinkt al een fluit. Is het de jouwe? Je schiet naar binnen en ploft hijgend neer. De trein zet zich in beweging.

Zelfs binnen een tijdsframe van drie minuten hou ik me niet aan mijn eigen plan. Shocking ?

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.