Niet gecategoriseerd

Vandaag- Hulliezullie

Het is toch altijd een beetje zij tegen wij. Hoewel ik niks echt tegen hen heb en misschien nog wel minder met ons, bekijken we elkaar toch altijd. Wat dragen ze, wat doen ze. Waarom staan ze er zo raar bij? Zouden ze het over ons hebben? Soms heb ik de neiging om te roepen: “het is stil aan de overkant!”

Wanneer de luidsprekers van de NS beginnen te kraken, kijken we elkaar aan. Is het een ‘de trein zal vandaag niet rijden’ voor hen of voor ons. We gunnen het ongeluk niemand, maar liever de ander dan wij.
Vandaag zijn wij ‘out numbered’. 43 hennen en slechts 5 onzen. Stel dat er nu iets gebeurt, gaan we het dan redden met ons vijfjes? Kunnen we ze aan?
Wachten op de trein. Een mini biotoop van het leven.
Vul voor hen en ons, zij en wij, elk willekeurig woord in elke willekeurige combinatie in: vluchteling, moslim, Marokkaan, allochtoon, autochtoon, Nederlander, christen, atheïst, turk. En je ziet hoe onzinnig mijn gedachten zijn. En hoe weinig er nodig is om sentimenten aan te wakkeren.
Blijf nadenken. Vanavond stap ik aan die kant uit en ben hen. Is de overkant onderdeel van ons. We zijn een.