Niet gecategoriseerd

Vandaag- Hulp van alle tijden

Meisje in trein vertelt over hoe zij goed doet. Ik spits mijn oren. Goed doen onder de vijfentwintig. Mooi.

Die nacht sliepen ze in een tent. Ik fantaseer hoe dit verhaal Jezus achtig proporties aan kan nemen. Nergens terecht kunnen, als laatste oord een stal. Of tent.

De tent staat dicht bij de tent van de ouders van een van de twee. Weg bijbelse omvang, we hebben het hier over niet meer dan een vakantie verhaal. Twee tenten op een camping. 

De ouders maken “dikke, vette ruzie”, “krijsen, schreeuwen” in de tent naast hen.

De volgende ochtend merkt de treinreizigster op richting haar vriendin hoe “niet chill” het moet zijn geweest voor haar dat haar ouders publiekelijk ruzieden. 

En reikte toen de doe goed, bied hulp hand. “Wil je blowen?”

Tot haar grote verbazing had het meisje met de ruziënde ouders nog nooit geblowd, uitroepteken uitroepteken. 

Het was toch maar mooi dat ze haar dat had kunnen aanreiken, “in al die shit thuis”.

Een blowtje. Hashtag hulpvanalletijden?

#wiedewiedewiet

#kierewierewiet