verwonder

Vandaag- Ik hou er van. Niet dus.


Ik hou ervan.

Elke keer als iemand het zegt, schiet er iets door mijn systeem. Een kortsluitingkje. Een, hier klopt iets niet.

Houden van. Ik vind het nogal. En Nederland met mij. 10% van de Nederlanders zegt nooit tegen zijn of haar partner “ik hou van jou”. En zij die het wel zeggen, zeggen het sporadisch. Meestal na een stress volle week (als tegenhanger voor het doordeweeks gesnauw) of na de seks.

Houden van. Grote woorden die we nauwelijks bezigen. Wanneer het een persoon betreft.

Want houden van iets, is het nieuwe bon ton. We vinden niets meer leuk, nee we houden ervan. Gisteren nog de klusjesman uit Utrecht. “Dat gemoedelijke Brabantse, ik hou ervan”. Vorige week een collega. “Stemmen met je voeten, ik hou ervan”.

Onzin. De Brabantse gemoedelijkheid vind leuk. Weglopen uit een vergadering vind je leuk. Niks houden van. Als je hier al van houdt, wat voor woorden geef je dan aan iets wat echt bijzonder, waardevol is? Laat staat wat het doet met houden van mensen. Wat is dat zinnetje dan nog waard, als je het al bezigt. Ik hou van jou op een lijn met ik hou van iets? Diegene die we liefhebben horen het nooit, maar de dingen die wel aardig en leuk zijn krijgen met alle gemak het predikaat?

Ik hou er niet van. Van taal inflatie. Ik hou van hen die ik lief heb. Hoog tijd dat ik ze dat weer eens vertel.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.