verwonder

Vandaag- KIEREWIET

’s Ochtends in alle vroegte op het kleine stationnetje denk ik altijd dat ik een bird whisperer ben. Je kan maar een type grootheidswaanzin bezitten. Dit is de mijne.

Niet gehinderd door enige kennis, nooit freekvonkiaanse ambities gehad, biologie alleen leuk gevonden toen er knip, plak en kleurwerk bij kwam kijken (botjes van poten in de juiste volgorde leggen en inkleuren), denk ik op de vroege maandag ochtend dat ik er verstand van heb. Dat ik aan de vogel kan horen wat hij van plan is.

Vandaag is de toon wat zwaarder, ik denk een zorgwekkend piepje her en der te horen en er wordt snel over en weer gefluit. Waren ze vorige week nog in bijna lenteachtige luchtheid te horen, na dit woeste waaiweekend weten ze het. Het warme jassen seizoen komt eraan.

Ik heb geen idee wat het voor hen betekent. Voor de dorpsmus, de stadsspreeuw en de dakduif. Trekken ze naar het zuiden? Doen ze aan een winterslaap? Breien ze een extra vachtje?

Maar ik denk het wel aan hen te kunnen horen. Dat ze weten dat het nadert. De echte herfst. De diepe kou. De doordringende natheid.

Grootheidswaanzin vooruit. Maar dit? Ik? KNOTS KIEREWIET.

#zelfkennis. Je kunt er niet genoeg van hebben ?

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.