laatste maand

Vandaag- Hij is vroeg, de laatste maand van het jaar

De temperatuur zakt tot rond het vriespunt. Elvis Costello zingt Burt Bacharach, painted from memory. Ik lees in een blaadje over gezinnen die leven van niks. Door per ongelukke keuzes beland aan de onderkant van de samenleving. Ik zie een foto reportage van Syrische kinderen die slapen op niks. Dromen ingeruild voor nachtmerries.

Met alle voorspoed in mijn leven opeens bang. Dat het verdwijnt. Dat ik wel weer lang genoeg gelukkig gelukkig ben geweest. Dat het nu aan mij is om weer eens te ervaren hoe de sunny side down voelt.

Het zal de december maand zijn die op de stoep staat. Vol nostalgie. Vol verwachtingen. Terugblikken op, en misschien al een beetje vooruit kijken naar. Afronden om daarna weer te kunnen opbouwen.

Hoe weet ik of ik de goede dingen doe? De juiste keuzes maak? Leef ik genoeg in het nu en heb ik vrede als er geen later is? Is de balans tussen je leeft maar een keer en wie wat bewaart heeft wat, de juiste?

De dag voelt nog jong, toch is de zon al onder. Ik ontsteek elke lamp in huis. Overdadig veel licht om de duisternis te weren.

De laatste maand van het jaar. Hij hoort erbij. Dit weekend kwam hij alleen onaangekondigd onverwacht hard binnen.

Gelukkig ben ik op weg naar de lichtstad.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.