Op mijn werk- ja het kost me altijd enkele dagen om los te komen- vertelt een docent in een filmpje voor aankomende studenten hoe als je van technology houdt, de TU Eindhoven een snoepwinkel is waar het vrij grabbelen is.

Aangekomen in ons hotel, koffers uitgepakt, geld gepind, omgeving snel gescand, is het tijd voor dat ene goede boek wat ik bewaard had speciaal voor de vakantie. Na drie pagina’s leg ik het weg. Nee, het is tijd voor de bijlage van de zaterdagkrant. Lekker in alle rust artikelen lezen die ik normaal zou overslaan. Na een artikel sta ik op en grijp een van de vrouwenbladen die ik gekocht heb voor vertrek. Heerlijk needless to know artikelen lezen. Ik blader wat en open dan in iBooks een non fictie e book over Chinese wijsheid.
Als je van lezen houdt is de eerste vakantiedag als een snoepwinkel.
In alle rusteloosheid valt mijn oog op een zinnetje in het non fictie boek. Ik zit nog bij het voorwoord, kort als mijn concentratiespanne is. En ik lees: ‘Als je de ideeën in deze teksten serieus neemt, zullen ze je leven veranderen.’
Ik ben geen secret gelover, geen succer voor  het ware woord. Maar ben wel een lezer. En ik weet dat elk boek, elke tekst, of het nu een Chinese wijsheid of een Harlan Coben of een Vogue artikel is, je verandert. Het zet je aan het denken, geeft het je iets mee om op te kauwen. Misschien kortstondig als een hete peper, of langdurig als pruimtabak. Misschien kots je het uit, misschien doet het je verlangen naar meer. Maar in alle gevallen laat het woord een smaakje na.
Kauw daar maar even op. En lees ze.