Op een maandagochtend in de zon heb ik er last van. Van mijn AWW. Ander Werk Waan.

Van zondag op maandagochtend slaap ik anders. Wanneer ik in het weekend om zes uur wakker word, denk ik, lekker vroeg, en doe een ochtend wandeling. Wanneer ik op dinsdag ochtend om zes uur wakker word, denk ik, lekker op tijd. Maar op maandag word ik chagrijnig. Het zal mijn hoofdrekenen van juffrouw Knijnenburg eerste uur trauma van vroeger wel zijn.

En als ik dan door de stad fiets naar het station, op maandagochtend, dan heb ik AWW. Elk ander werk heeft dan de wauw waan. Het lijkt me opeens fan tas tisch om bij de Douwe Egberts koffie winkel de stoelen van het terras naar buiten te sjouwen. Het lijkt me su per om loodzware buizen uit de de oude Bijenkorf te sjouwen. Het lijkt me he mels om chauffeur te zijn van een stadsbus vol maandagmensen. Het lijkt me ge wel dig om broodjes te verkopen op het station aan beste reizigers. Omdat ik op maandagochtend in de zon denk dat alle andere mensen geen ochtendhumeur hebben. En gewoon ontzettend gezellig en vrolijk zijn. Op het terras, in de bouw, in de bus en op het station. Silly me.

Eenmaal op mijn werk is de AWW over. Dan zie ik de maandag weer in perspectief. En stort ik me op mijn absolute wauw werk. Mijn eigen baan. ?