Tijdens een diner gisteravond hoorde ik dat veel mensen last hebben van hun mom. En hoewel ik het een legendarische opmerking vind in de film Wedding Crashers, wanneer de hoofdpersoon verstrikt raakt in bizarre situaties en verzucht :”When I go to the therapist these days, I’ve got a whole new bag of issues. We can forget about mom for a while”, toch is dat niet de mom die gisteren bedoeld werd.

MoM. More of Me. Veel mensen lijden aan zichzelf. Ze verzamelen dat wat ze kennen om zich heen, ze willen meer van hetzelfde, types zoals zij, ze willen meer over en van zichzelf horen, zijn self centred.

Op de radio hoor ik hoe het eerste aardbevingscafe in Groningen een groot succes was. Niet omdat er oplossingen zijn gekomen, maar omdat mensen eindelijk hun verhalen konden delen en leerden dat ze er niet alleen voor stonden. Omdat ze oor en oog hadden voor elkaar en de ander. Niet alleen zichzelf.

Ik pleit vandaag voor een nieuwe MOU, een nieuw memorandum of understanding dat we met onszelf en elkaar afspreken: laten we van MOM naar MOU gaan. van More of Me naar Most of Us.

#fijnedag