verwonder

Vandaag- Proost, op het leven!

Honderzeventienduizend jaar geleden- ik schrijf getallen graag uit als ik wil voelen hoe veel, hoog of oud het is, honderdzeventienduizend jaar geleden was er de eerste echte mens. En dat vier ik vandaag.

Want was die mens er niet geweest, dan was ik 46 (ja dat dan liever in cijfers ?) jaar geleden niet geboren. Zo simpel kan het zijn.

Elk jaar sta ik met mijn moeder stil bij hoe het toen voor haar was, die dag dat ze me baarde. Mijn vader die niet bij de bevalling mocht zijn in het ziekenhuis, maar gebeld werd toen ik mijn apgar score al binnen had. Vandaag de dag staan geboortes op you tube, gefilmd door de huis drone. Verschil moet er zijn.

Ik zal elke 3 augustus samen met haar stil blijven staan, zolang als we beiden leven. Het is de ultieme verbondenheid tussen moeder en kind: ik kom uit jou. Bizar en bijzonder.

Het leven doorgeven is een bijna goddelijk iets. Leven creëren, jij laat jezelf achter in een nieuw mens. Het is daarmee ook licht egocentrisch- onbewust, zonder twijfel- die menselijke wens om iets achter te laten. Misschien wel de wens om niet vergeten te worden.

Precies dat gegeven, misschien net zo egocentrisch, knaagt bij tijd en wijle aan het geen eigen kinderen hebben. Ook ver nadat de biologische klok is gestopt met tikken.

Ik geloof, weet en vertel mijzelf dat er vele manieren zijn om leven door te geven. Door goed te doen, door voor de kinderen die in mijn leven zijn net iets anders te zijn dan hun moeder, en daarmee ook waardevol, door af en toe gedachten en woorden met anderen te delen. Die hen weer aanzetten tot denken of verleiden tot een glimlach.

Ik vier vandaag dat de mensheid het leven al 117.000 jaar doorgeeft. Ieder mens op zijn eigen manier.

#proost!

3 gedachten over “Vandaag- Proost, op het leven!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.