Om klokslag zeven aan het ontbijt. Huiswerk oftewel hotelwerk af. Snel wat eten en dan gezamenlijk werken aan onze presentatie voor vanochtend. Om half negen start de officiële bijeenkomst, uitgecheckt en fris getandenpoetst. Het is van een Duitse militaire precisie terwijl de Deense het gisteren voorstelde. 

Hoe groot het contrast met het beeld van gisteravond dat niet van mijn netvlies wil. Tijdens het diner kijk ik uit op een huis aan een plein. Het is donker en behalve het silhouet zie ik met regelmaat het puntje  van een sigaret oplichten.
De wereld overpeinzen, starend naar de sterren, met je hoofd in de lucht. Dat kan alleen met een sigaret.
Roken als alibi om los van alles en iedereen, je onttrekkend aan de agenda, even ongestoord uit een raam te hangen, grootse plannen te maken zonder ze ooit uit te voeren. 
Ik denk dat ik vandaag ook een roker ben.