Niet gecategoriseerd

Vandaag- Smile, why don’t you!

Het is wonderlijk dat we het op het ene continent toejuichen en boeddhistisch noemen, en op het andere continent het afdoen als oppervlakkig en nep. Een vriendelijke glimlach.

Aangezien het regent (ja, Hollands weer) wordt het shop till you drop. In een enorme shopping mall. Hoog en droog. Een overdaad aan alles.

Bij het befaamde Victoria’s Secrets wil ik ongezien een pashokje induiken. Zo zijn wij Nederlanders gewend met lingerie om te gaan. Niks ervan. “Hi I’m Ally, what’s your name?” brengt me naar een eenpersoonskleedkamer met slot en bel. Ik hoef slechts op het knopje te drukken- niet in je halve blootje je kop rond een pasgordijn steken- en Ally komt je helpen. Omdat ze mijn naam weet, voel ik me net iets meer op mijn gemak.

Ook in het restaurant waar we eten zijn ze de vriendelijkheid zelve. Ze begeleiden ons met een brede glimlach naar de tafel. ‘Are you guys allright?’ Dat zijn we. Wanneer we overwegen nog een toetje te nemen, slaat de ober door in een enthousiasme wat on-Europees is. “Dessert? Yeah, let’s do it! Let’s go for it!” Alsof hij zelf gaat aanschuiven om het high calorie bakje suiker mee leeg te lepelen.

Al lunchend zien we een groepje vrouwen buggy joggen; in sportkleding achter je buggy snelwandelen. Elk volk kan het verzinnen, alleen dit volk voert het uit. En zo ontlokken zij mij een glimlach.

Er zijn veel aspecten van de VS die níet hoeven over te waaien naar Nederland. Maar die persoonlijke touch, die glimlach en die vriendelijkheid? Die neem ik mee terug met me, straks in het vliegtuig.
Dinsdag in de lucht, woensdag weer een normale ochtend met een normaal ochtendritjuweeltje.

#backtobusinessasusual

#ervaringrijker

#smile