Elke dag slik ik een minuscuul pilletje. Vitamine D. Ik geloof niet dat het werkt. Maar ach, baadt, schaadt. 
Wanneer de dagen korten in oktober houden we onszelf enkele maanden voor de gek met pre kerst plezier. Haardvuur, warm, knus. We zeggen tegen elkaar hoe leuk het is dat we seizoenen kennen in dit land. Stel je voor altijd zon. Dat houden we in het beste geval vol tot de ski vakantie. Dan zijn we murw. De winter is het seizoen van de depressies. 
Vanochtend op de fiets voelde ik de voorjaarszon door het grijze wolkendek stralen. De wereld oogde lichter. Ik zag de krokussen met hun kopjes boven het maaiveld- lefhebbers- en spotte de eerste zonder sokker. Acuut voelde ik me vrolijk en licht, energiek en levend. Ik registreerde het met enige gene. Zulk geweldig weer was het nu ook nog niet. Ik kon niet anders dan constateren: ook ik heb de afgelopen maanden last gehad van een winter dip. Van een gebrek aan zon zicht. 
Morgen laat ik het pilletje links liggen. Ik ga weer voor het origineel. Spring is in de lucht!

#morgenweer