Niet gecategoriseerd

Vandaag- Stilte is de afwezigheid van lawaai

De mist dempt het geluid deze morgen.

Dit weekend keek ik The Crown, een Netflix serie over de Britse koningin Elizabeth. Absolute aanrader. Zij twistte met haar zus over individualiteit. Mensen willen de monarchie zien, niet de monarch. Aldus de koningin. Zuslief noemde haar onopvallend en stil. En toen riposteerde de koningin zoals alleen koninginnen die hun taak verstaan dat kunnen. “Stilte is de afwezigheid van lawaai.”

Sinds de beginjaren van Elizabeth, de jaren 50 van de vorige eeuw, is de wereld enorm veranderd. En de mensheid daarmee ook. Lawaaipapegaaien is de norm. Individualisme ons hoogste goed. Iedereen vindt altijd en overal geluid te moeten kunnen maken over alles en iedereen.

Harde woorden over en weer in Istanbul nadat TAK de bomaanslagen opeiste, Badr Hari die zichzelf overschreeuwt in de bokswedstrijd tegen wereldkampioen Rico Verhoeven en dan met een auwtje de ring uitstapt, nep nieuws met als enige doel ophef en geluid maken. Een greep uit afgelopen weekend.

Ik zou de maatschappij van toen niet nu willen. Met zijn aristocratie, men only, en ongeletterdheid. Een deel van ons  geschreeuw komt daar zonder twijfel uit voort.

Maar zoals de mist vandaag het geluid dempt, zo zou ik wensen dat we soms onszelf dempen. Stilte is de afwezigheid van lawaai.