Twee dagen in de auto naar afspraken over de grens. Twee dagen in de file. Ik verveel me kapot. Heb alle radio stations al tig keer langsgezapt. Ben uiteindelijk blijven hangen op npo4. Klassieke muziek is ultimo langer te hebben dan welk prietpraatprogramma of muzakmuziekstation dan ook.

Ik heb alle neuspeuteraars een gekke bek gegeven (door de hoge frequentie een absolute aanrader voor je gezichtsspieren, daar kan geen Botox tegenop). Alle bumperklevers heb ik mijn remlicht getoond. Alle linksrijders rechts ingehaald.

De tijd wil maar niet voortschrijden, de kilometers nog minder. Het is officieel. Ik ben treinfan. Jammer alleen dat van deur tot deur zo’n drama blijft. Daar zal ook pro rail als ZBO niets aan veranderen vrees ik. Ook al zit er dan zelfstandig en besturen in je titel.

Ik kan maar één goede reden bedenken die pro auto telt. Wat is de lucht mooi. Ochtend. Avond. Middag. In de trein zie je die niet. Niet zo.

Jammer alleen dat je je ogen op de weg moet houden…