Niet gecategoriseerd

Vandaag- Toen was geluk nog heel gewoon

Uit Thailand nam ik een ritsje gelukspoppetjes mee. Aangezien Boeddha’s het land niet meer uit mogen- ik kan me er iets bij voorstellen, een goddelijke beeltenis is meer dan een decoratief element in een koude Nederlandse voortuin- maar ik toch iets van de gelukzaligheid wilde vasthouden, koos ik voor poppetjes. Kleurrijk, eenvoudig, vooral voor kinderen leuk.

De eerste twee gaf ik aan twee kleuters. Ik vertelde hen dat het poppetjes zijn die geluk brengen. Ze knikten dapper. Te dapper, want naar ik van hun moeder vernam, vroeg de vierjarige bij het naar bed gaan: “mama, wat is geluk?”
Een goede vraag, waar niet de minsten zich over gebogen hebben.
In ‘De weg’ van Michael Puett & Christine Groos-Loh lees ik dat het diepe geluksgevoel ontstaat wanneer je een beter mens probeert te worden. Gelukkig is iemand die ‘…van enthousiasme vergeet te eten, van vreugde vergeet zich zorgen te maken, en oud wordt zonder te merken hoe de tijd verstrijkt.’
Het antwoord aan haar zoon was geheel in lijn met bovenstaande visie van Confucius: “Geluk is mooi weer, voetballen met je vriendjes, leuke dingen doen en lekker moe, heerlijk gaan slapen.” Hey, het gebruik van het woord slapen was strategisch, we stonden immers aan de vooravond van de nacht, een heuse discussie over geluk zou zomaar uren kunnen duren.
Hij perste er nog een vraag uit, voordat zijn moeder het licht uitdeed: “Maar hoe kan je dan geluk bréngen?”
Ze gaf hem een liefdevolle kus en zei “Morgen meer, wijze meneer.”
Ik denk dat kinderen mijn gelukspoppetje niet nodig hebben. Zonder het te kunnen benoemen, weten ze wat geluk is en dat het alleen uit jezelf kan komen. Dat niets of niemand je dat komt brengen als je het zelf niet wilt zijn. Gelukkig.
Paradoxaal genoeg zijn daarmee de kinderlijke poppetjes vooral nuttig voor ons volwassenen. Om ons te doen beseffen dat we zelf verantwoordelijk zijn voor dat diepe geluksgevoel. Zelf los laten, zorgeloos durven zijn (al is het elke dag maar even), een blauwe lucht kunnen zien.
Ik geef je virtueel een gelukspoppetje en gun je alle geluk van de wereld. Je moet het alleen zelf nog even doen?